الهی ! الهی !
 |
|
2009 |
 |
|
الهی ! پناهم ده از : آنچه از تو دورم می کند و ميان من و حظی که از بودن با تو بايد ببرم ، فاصله می اندازد و از آنچه نزد تو می جويم بازم می دارد ... خدایا ! هیچ خویی که بر من عیب شمرده شود باقی مگذار ، جز آن که آن را اصلاح کنی و هیچ صفت نکوهیده را به جای منه مگر آن که آن را نکو سازی ؛ و هیچ خصلت کریمه ناقصی بر جای مگذار ، جز آن که آن را کامل کنی. خدایا ! پروردگارا ! به من لطف کن ، تا بيشتر در پي تسکين بخشيدن باشم، تا آرام شدن ودر مرگ خود است که در زندگي جاويدان متولد مي شوم. مهربانا! الهي ! اميد بدان تمام است . تا كرم تو در ميان است، نااميدي حرام است! نه آنچه دارم، دانم و نه آنچه دانم، دارم! و نه از سوخته تو، دود! و سوخته تو به سوختن، خوشنود! الهی ! |
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!