💢 تفقه فیض 💢

💢 تفقه فیض 💢

✅ فقه حداقلی و دوری از بدعت های مجتهدین نه تنها رویکرد اصلی امامیه در دوران حضور تا اوایل دوران غیبت بوده است، بلکه پس از آن هم توسط گروهی از فقها دنبال می شده است. گر چه این رویکرد همواره توسط جریان مسلط بر حوزه های علمیه با انگ های قول شاذ و عجیب به حاشیه رانده شده است. یکی از فقهای برجسته ی این رویکرد حداقلی "ملا محسن فیض کاشانی" است.

✅ ملا محسن متوفای ۱۰۹۱ قمری است و در قرن ۱۱ و دوران سلسله صفویه می زیسته است. وی داماد ملاصدرا بود و لقب فیض را از او ستانده است. وی علی رغم این که دستی در فلسفه و عرفان داشت، بشدت از تسری دادن این علوم در فقه پرهیز می کرد. وی مولف جامع حدیثی "الوافی" است که بعد از کتب اربعه اولیه(کافی و من لا یحضر و تهذیب و استبصار) جزء سه جامع حدیثی ثانویه(وافی و وسایل الشیعه و بحار الانوار) است.

✅ملا محسن در فقه گرایش اخباری داشت و مانند دیگر اخباریون دارای یک نقطه ضعف و یک نقطه قوت بود. نقطه ضعف وی این بود که تقریبا تمام روایات کتب اربعه را معتبر می دانست، مگر این که روایتی با ادله رد می شد. 

و نقطه قوتش این بود که با "تقلید" مخالف بود و معتقد بود فقه آنقدر کم حجم است که هر فرد می تواند و باید فقیه خود باشد.(معتصم الشیعه، مقدمه و نیز الوافی، مقدمه اول) به عبارت دیگر وی معتقد به "تعمیم فقاهت" به تمام افراد جامعه بود.
ذیلا پاره ای از آرای وی را که موجب کوچکی فقه می شود، از کتاب "مفاتیح الشرایع" با شماره مفتاح هر یک، مرور می کنیم :

🔺نجاست امری عرفی است که با زدودن عین نجاست بر طرف می شود خواه این زدودن با آب باشد یا با آب مضاف خواه هر وسیله دیگر. همین قدر که عرف بدان اطلاق زدودن کند کافی است و شستشوی با آب ضرورتی ندارد.(۸۷)

🔺تماس جسم به متنجس، آن را نجس نمی کند.(۸۴)

🔺شراب و فقاع و مسکرات و اهل کتاب نجس نیستند.(۷۵ و ۷۹)

🔺تفاوتی بین آب قلیل و آب کر نیست و تنها ملاک برای پاک کنندگی آب آن است که مقدارش بر آلاینده ها غلبه داشته باشد یعنی در تماس با آلودگی ها، رنگ و بو و مزه اش تغییر نکند و عرف همچنان آن را آب پاکیزه بداند.

🔹واضح است که موارد فوق چقدر کار را برای مومنین راحت و ضمنا یک سوم از کلاس های درسی حوزه های علمیه را تعطیل می کند. زیرا طلاب این حوزه ها یک سوم از عمر خود را صرف کتاب "طهارت" در فقه می کنند.

🔺در شکیات رکعات نماز، باید بنا بر اقل گذاشته شود و نماز را ادامه داد. مگر در مواردی که آنقدر شک بین رکعات خلاف عرف باشد که باید نماز را شکست و از ابتدا اعاده کرد. ملاک در اینجا تشخیص خود فرد است.(۲۰۲)

🔹مورد فوق هم از مواردی است که کار مومنین را بسیار راحت و ضمنا فقه را کم حجم تر می سازد.

🔺خمس بر درآمد و ارباح مکاسب، بخشیده شده است و لزومی به پرداخت آن نیست.(۲۵۴ و ۲۶۰)

🔺گوشت ذبح شده توسط اهل کتاب حلال است.(۶۵۰)

🔺صیغه ی ازدواج و طلاق لزومی ندارد به عربی خوانده شوند.(۷۱۹ و ۷۸۰)

🔺نیت در عبادات چون نماز و روزه و حج نیازی نیست بر زبان و دل جاری شود و همین که اراده ی شخص به انجام فعل عبادی تعلق گرفت، به معنای نیت است.(۵۴)

🔺در غسل ترتیبی، بعد از شستن سر، رعایت ترتیب طرفین بدن الزامی نیست.(۶۱)

🔺در وضو برای شستن صورت و دست ها جهت از بالا به پایین واجب نیست و حداکثر از روایات استحباب نتیجه می شود. همین طور در مسح سر و پاها جهت شرط نیست. مسح پا هم از سر انگشتان است تا مفصل مچ پا(کعبین دو برآمدگی طرفین مفصل مچ پا را گویند نه برآمدگی روی پا را)(۴۹)

🔹واضح است که فتوای فوق چقدر موجب نزدیکی شیعه و سنی می شود.

🔺خوردن تمام آبزیان، با پولک و بدون پولک، حلال است.(۶۳۹)

🔺غناء فی نفسه حرام نیست.(۴۶۵)

🔺هر معامله عقلایی جایز است.(۸۹۸)

✅ وی در بعضی از موارد فوق، علی رغم بیان فتوای خود، باز از سر احتیاط تسلیم قول مشهور شده است حال یا از سر فشار روانی (وسواس بر این که مبادا قول مشهور دلیلی داشته است که او ندیده است) یا از سر فشار هنجاری و اجتماعی(بیم این که مبادا او را لاابالی و منکر ضروریات دین بخوانند و از هستی ساقط نمایند چنان که با پدر زنش کردند)

✅ توجه داشته باشیم که فتاوای فوق نه از قول یک روشنفکر غربر زده و سکولار بلکه از جانب کسی با گرایش اخباری است. یعنی محوریت را به روایات می داده است و قطعا با اشراف تمام بر آیات و روایات، این فتاوا را بیان کرده است. او با قاطعیت قول مخالف را فاقد دلیل معتبر روایی می داند که صرفا به استناد شهرت در نزد فقهای گذشته صادر شده است.

✅ عمده ای از فتاوای فوق، در بین متقدمین (شیخ صدوق و ابن ابی عقیل و ابن جنید و شیخ مفید و سید مرتضی) نظر غالب بوده است و از زمان شیخ طوسی به حاشیه رانده شده اند. مع الوصف از بعد وی کسانی چون ابن ادریس حلی و مقدس اردبیلی و محقق سبزواری و فیض کاشانی و پیروان آنها بدان متمایل بوده اند.

@Cmorghgrom30

.

مین‌های خودساخته‌

 مین‌های خودساخته‌

فیلم سینمایی Mine  داستان سربازی است که حین بازگشت از مأموریت در بیابانی برهوت ، یکی از پاهایش روی مین می‌رود، اما او بلافاصله متوجه شده و پایش را از روی مین برنمی دارد ، به همین دلیل مین عمل نمی کند.

با توجه به شرایط خودش نمی تواند مین را خنثی کند، پس مجبورست چندین روز در انتظار نیروی کمکی بماند.
اگر پا را بلند کند بلافاصله مین منفجر می شه و مرگ او حتمی است .
خستگی بیش از حد ، گرمای روز ، سرمای شب ، بی خوابی و ایستادنِ مداوم ، تشنگی و گرسنگی میتواند او را از پا دربیاورد.
در این حال و روز ، او به حالتی نیمه هوشیار فرو می رود  و مدام خاطرات گذشته اش را مرور می کند.

مینِ رابطه عاطفی با همسرش ، مینِ دعوا و نزاع با دوستان و همکارانش ، مینِ درگیری در کافه با غریبه ها و... ...

 این مین توی  بیابان او را  وادار می کند تا کاری را انجام دهد  که قبل از این انجام نمی داده   ، مکث کردن .

او چند روز مکث می کند تا نیروهای کمکی برسند و مین را خنثی کنند .

مکثی طاقت فرسا و بسیار دشوار .

مین توی  بیابان ، استعاره  از مین هاییست  که او در  روابط عاطفی ، خانوادگی ، اجتماعی و شغلی خود منهدم کرده است.

این مکثِ چند روزه در  بیابان به او یاد میدهد  که اگر فوراً و با عجله به آن حوادث و اتفاقات واکنشی نشان نمی داد ، زندگی بهتری رو تجربه می کرد.

و به ما یاد میدهد که این مکث آگاهانه، چیزیست  که در زندگی پرتلاطم به آن  نیاز داریم.
ما به رویدادهای امروزِ زندگیمان همان واکنشی را نشان می دهیم که تجربه کرده ایم. ما به ناشناخته های امروز بر اساس شناخته های دیروز عکس العمل نشان می دهیم .
  مکث کردن موقع کنش ها و واکنش ها می تواند افقی از انتخاب های جدید را به روی ما باز کند.

آخر فیلم جالب تر است.
  آخر فیلم متوجه می‌شویم  پای سرباز  روی هیچ مینی نبوده و فقط یک سر عروسک زیر پایش قرار داشته است،
موضوع همین است . توی زندگی، مین‌های خودساخته‌ی زیادی برای خودمان  می‌تراشیم و گام بعدی را از دست می‌دهیم . خیلی از مین‌هایی که ما را فلج کرده‌اند وجود خارجی ندارند. زاده‌ی خیالات ما هستند و آنقدر به آنها باور داریم که؟ حاضر نیستیم قدم بعدی را برداریم.
موفقیت و پیشرفت در زندگی هر یک از ما بستگی به نوع نگرش و احساس خودمان دارد.

خواص و طرز تهیه روغن دنبه

خواص و طرز تهیه روغن دنبه

---

چرا روغن دنبه بخوریم؟

* روغن دنبه صورت رو شفاف می کنه و تیرگی های حاشیه صورت رو پاک می کنه.

* یه وعده غذا با روغن دنبه به اندازه سه وعده غذا قوت داره.

* باعث چاقی نمیشه و کلسترول رو کاهش میده.

* گوسفند ده ها نوع گیاه رو می خوره، گیاه های سالم و مفید.
هر گیاهی مقداری چربی داره و در واقع دنبه، عصاره ی شصت _ هفتاد نوع، چربیِ گیاه هست.

* دنبه به راحتی و فوری پاک میشه و نیازی به مواد شوینده نداره، به همین دلیل در گذشته واسه شستن ظرف ها به مواد شوینده نیاز نبود و از خاک و خاکستر واسه شستن ظرف ها استفاده می کردن، ولی روغن های نباتی و مایع به این راحتی پاک نمیشن و خانم ها همیشه مشکل پاک کردن روی گازها رو دارن.

طرز تهیه روغن دنبه بدون بو:

مواد لازم:

روغن دنبه     4 کیلو

ماست          دو لیوان

سرکه            یه لیوان

پیاز              یه عدد

سیب درختی          4 عدد

هل             14 عدد

دستور تهیه:

دنبه ها رو چرخ کنین و ماست ها و سرکه رو (به دلخواه) بهش اضافه کنین و با یه پیاز چهار قاچ و سیب های رنده شده و هل مخلوط کنین.

این مواد رو بجوشونین تا کامل ذوب بشه و موادِ محلولِ اون تبخیر بشه و کمی آبش بپزه . بعد بقیه رو صاف کنین و روغنِ سفید، شفاف، خوش عطر و بی بوی حیوانی به دست بیارین.

نکته: بهتره واسه جلوگیری از سوختن، روغن رو همون طور که داره ذوب میشه، هر از چند گاهی روغن آب شده رو از ظرف خالی کنین تا روغن سالم تری از دنبه به دست بیارین.

خواص روغن حیوانی

پیامبر می فرمایند: روغن حیوانی دوا است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند: به همان اندازه که روغن حیوانی مصرف می شود به همان اندازه بیماری از بدن شما دفع می شود.

روغن حیوانی باید خیلی سریع جایگزین روغن نباتی و مایع بشه.

از نظر طب سنتی اسلامی خواص روغن حیوانی بیشماره از جمله:

• استخوان سازی
• کاهش غلظت خون
• کاهش چربی های زائد شکم
• شادابی و سفیدی پوست
• سم زدائی از بدن

افرادی که شکستگی استخوان دارن حتما از روغن حیوانی استفاده کنن.

روغن حیوانی رو عسل چرب تعریف می کنند.

 روغن حیوانی درمان پوکی استخوان و استحکام عضلات و استخوان ها و درمان روماتیسم عمیق هست.

مطمئنا یکی از ارکان طول عمر و جوانی پایدار، استفاده از روغن های حیوانی، کنجد و زیتون هست.

تحقیقات علمی نشون میده که اسید لینولنیک و اسید آراشیدونیک موجود تو روغن های حیوانی باعث زیاد شدن چربی خوب و کاهش چربی های بد میشه.