یک استاد دانشگاه میگوید کودکان با باور به وجود خداوند متولد میشوند و این باور از طریق تعالیم آموزههای دینی نیست.
دکتر جاستین برت، محقق ارشد ذهن و انسانشناسی در دانشگاه آکسفورد معتقد است که افراد کمسن تمایل به باور یک وجود متعالی دارند، چرا که آن ها این گونه میپندارند که همه چیز در جهان با هدف خلق شده است. او میگوید: «کودکان کم سن و سال حتی زمانی که هنوز از طرف خانواده و مدرسه، چیزی راجع به وجود خداوند نیاموختهاند، وجود او را باور دارند. دکتر برت دلایلی ارائه میدهد که حتی افرادی که به تنهایی در یک جزیره دورافتاده بزرگ میشوند، نیز احتمال دارد به خداوند ایمان داشته باشند».
وی در برنامه رادیو 4 شبکه BBC گفت: شواهد علمی زیادی در ده سال گذشته نشان میدهد که رشد طبیعی ذهن کودکان، بسیار بیشتر از آن چیزی است که ما زمانی میپنداشتیم. برای مثال آن ها به این تفکر گرایش دارند که جهان طبیعت هدفمند و طراحی شده است و معتقدند ذیشعوری ورای این اهداف وجود دارد. «اگر آن ها به تنهایی در جزیرهای بزرگ شوند، به عقیده من به خداوند ایمان خواهند داشت».
در یکی از تحقیقات انجام شده در این خصوص، از کودکان 6 و 7 سال پرسیده بودند: «اولین پرنده چرا به وجود آمده است؟» آن ها در پاسخ گفتهاند: «برای صدای قشنگش» و «برای زیباتر کردن جهان».
آزمایش دیگری بر روی کودکان دوازده ماهه نشان داد آن ها با نمایش فیلمی که در آن یک توپ غلتان از یک توده نامنظم، یک توده بلوک منظم میسازد، متعجب شده بودند.
دکتر برت گفت : شواهدی وجود دارد که نشان میدهد حتی کودکان 4 ساله نیز اگر چه میدانند برخی چیزها ساخته دست بشر است، اما در عین حال میدانند جهان طبیعت تفاوت دارد. در واقع کودکان برخلاف تعالیم والدین یا آموزگارانشان، بیشتر از فرضیه تکامل تدریجی، گرایش به باور خلقت آفرینش دارند.
نکته جالب آن که وی اظهار میکند :متخصصان علم انسانشناسی دریافتهاند که کودکان در برخی فرهنگها با وجود ممنوعیت تعالیم مذهبی، همچنان خدا را باور دارند. ذهن کودکان به طور طبیعی با رشد تمایل به وجودی مقدس و طراحی هوشمند همراه است؛ در حالی که فرضیه تکامل تدریجی با سرشت طبیعی انسان سازگار نبوده و باور آن نسبتا کار دشواری است.
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۷/۰۹/۱۶ ساعت 7:24 توسط شفیعی مطهر
|
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!! کسی که به آفتاب پشت کند جز سایه خود را نمی یابد !