دانستنی های زندگی

به منظور پي بردن به اين امر كه حالت صورت در زمان لبخند زدن يك امر تقليدي است و يا وراثتي ،دانشمندان آزمايش هايي را بر روي افراد نابينا انجام دادند.

عموما تصور مي شود كه افراد نابينا توسط حس لامسه،حالات صورت افراد را درك كرده و از آن الگوبرداري مي كنند.

اما نابينايان مي گويند: بدون داشتن يك تصوير ذهني از چهره افراد ،بسيار مشكل است كه به وسيله دست ها حالات روحي افراد را از روي صورت تشخيص و از آن تقليد كرد.

دكتر اويتا نئوو (Eviatar Nevo) و همكارانش از 21 نابينا و 30 نفر از والدين اين افراد در اين تحقيق در خواست كردند ،كه خاطره اي كه در گذشته سبب بر انگيختن احساسات آنها مي شود، به ياد بياورند و راجع به آن اظهار نظر كنند ، كه در پي آن از اين اشخاص فيلم برداري به عمل آمد.

در پايان اين آزمايش دانشمندان در حدود 43 نوع از حركات مختلف صورت كه اين افراد براي بيان احساسات خود به كار برده بودند، شناسايي كردند.

محققان دريافتند كه 80 در صد حركات صورت افراد نابينا شبيه افراد خانواده خود بوده و اين يافته دانشمندان را متقاعد كرد ،كه توارث سبب اين شباهت در حالات و حركات صورت اين افراد شده است و بارزترين آن مشابهت در نحوه خنديدن آنان بود.

به طور كلي بيان احساساتي مانند خوشي، عصبانيت، غم، تنفر افراد نابينا كه توسط حركات صورت ابراز شده بود، دقيقا شبيه افراد خانواده آنان بود و اين مطلب را به محققان ثابت نمود كه نوع لبخند افراد موروثي است و نه اكتسابي.