بيست نكته مديريتي(6)
بیست توصیه مدیریتی

1- مسئولیت پذیر باشید.
2- به منظور اطلاع حاصل كردن از مطالب جدید علمی در چند سایت اینترنتی مرتبط عضو شوید.
3- چند تكه كلام اختصاصی و جالب برای خود انتخاب كنید.
4- تفكر و تعمق قبل از پاسخگویی راحت تر از پیدا كردن چاره ای برای تغییر آنچه عنوان شده می باشد.
5- علت شكست های سازمانی را تجزیه و تحلیل كنید تا ضمن تشخیص مسیر نادرست ، از تكرار آن جلوگیری كنید.
6- با بی اهمیت جلوه دادن كارهای كارمندان ، زحمات آنان را بی ارزش نكنید.
7- با انجام ورزش های فكری ، قابلیت های ذهنی خود را تقویت كنید.
8- به هر كس فراخور فعالیت و بازده كاری اش پاداش دهید و با در نظر گرفتن پاداش های مساوی ، حركت افراد شایسته گروه را كند نكنید.
9- اجازه ندهید بار مسئولیت كارمندان بی كفایت و كند ، بر دوش كارمندان خبره و ساعی تحمیل شود؛ زیرا افراد با درك بی عدالتی انگیزه خود را از دست می دهند.
10- دانش حرفه ای خود را تا حدی بالا ببرید كه در موارد لزوم در مقابل كلیه سوالات
حرفه ای حاضر جواب باشید.
11- زمان استخدام ، افراد علاوه بر تست های مقرر شده ، تست هایی انجام دهید كه مطمئن شوید كسی را كه می گمارید ، تنبل نیست ! زیرا افراد تنبل فشار كاری دیگران را بیشتر می كنند.
12- هنگام دست دادن ، دست افراد را محكم و صمیمانه بفشارید.
13- وقتی عصبانی هستید ، درباره دیگران تصمیم گیری نكنید.
14- همیشه وقت شناس باشید . برای حضور به موقع ، می توانید از ترفند قدیمی 5 دقیقه جلو كشیدن ساعت استفاده كنید.
15- هرگز امید ارتقا را از زیردستان نگیرید، زیرا به طور یقین ، انگیزه آن ها برای تلاش از بین می رود.
16- سعی كنید در صورت لزوم در دسترس باشید و شانس حرف زدن را به همه سطوح سازمان بدهید. در این صورت شاید با ایده های درخشانی روبه رو شوید.
17- به كارمندان ساعی و متعهد بگویید كه چقدر برای سازمان مفید هستند و شما به آن ها علاقه و اعتماد دارید.
18- هیچ گاه اجازه ندهید كسی حالت افسردگی و ناامیدی شما را ببینید.
19- خشكی جلسات طولانی را با شوخ طبعی قابل تحمل كنید.
20- از سرزنش كردن دیگران در جمع خودداری كنید.
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!