نكات مديريتي(4)
نکات مدیریتی(۴)

1- به اندازه كافی استراحت كنید و اجازه ندهید خستگی و استرس به سلامت روحی شما لطمه وارد كند.
2- هر از گاهی جلسهای به منظور پرسش و پاسخ با حضور سرپرستان ترتیب دهید تا از صحبت عملكرد و برنامههای آنان مطمئن شوید.
3- سرپرستان و مسئولان، پل ارتباطی مدیریت و كارمندان هستند، تا از استحكام این پل مطمئن نشدهاید، بیمحابا گام برندارید.
4- كارمندان را تشویق كنید تا با ابتكار در انجام كارهایشان راه هایی برای صرفهجویی و پایین آوردن هزینهها پیدا كنند.
5- به دیگران فرصت جبران اشتباهاتشان را بدهید.
6- نقاط ضعف و قوت خود را كشف كنید.
7- با اولین برخورد، در مورد كسی قضاوت نكنید.
8- حس ششم خود را نادیده نگیرید.
9- هر كسی را فقط با خودش مقایسه كنید، نه با دیگران.
10- اعجاز عبارات تأكیدی و مثبت را نادیده نگیرید.
11- از انجام هر جابهجایی برای نیروی انسانی در محیط كار، نمیتوان نتیجه مطلوب گردش شغلی را حاصل نمود. اگر جابهجایی كارمندان اصولی و حساب شده نباشد، باعث افت راندمان كاری و دلزدگی آنان از كارشان میشود.
12- مراقب باشید و اجازه ندهید سرپرستان و مسئولان برای پیادهسازی نظريات شخصی و اجرای فرمان هاي خود، خودسرانه دستوری را به اسم شما اعلام كنند، زیرا در این صورت اگر این دستورات صحیح و قابل اجرا نباشد، از حسن شهرت و محبوبیت شما كاسته خواهد شد.
13- با هر نوع بیانضباطی مبارزه كنید.
14- روز خود را با خوردن صبحانه ای مقوی آغاز كنید.
15- حتی اگر سن شما از كارمندان كمتر است، آنچنان دلسوزانه با مسائلشان برخورد كنید تا لقب "پدر سازمان" را كسب كنید.
16- در برخی از برنامهریزیها و اخذ تصمیمات از كاركنان نیز نظرخواهی كنید تا با این مشاركت صمیمیت بیشتری بین مدیریت و كاركنان برقرار گردد و حس مسئولیتپذیری افراد افزایش یابد.
17- از كاركنان بخواهید اگر با مشكلی روبهرو میشوند ،ضمن اعلام آن مشكل چند راه حل مناسب نیز ارائه دهند.
18- گاهی اوقات بدون اطلاع قبلی وارد اتاق كاركنان شوید و شخصاً با آنان به گفتوگو بپردازید.
19- با برقراری امنیت شغلی در محیط روحیه كاری افراد را بهبود ببخشید.
20- مشوق و ترویج دهنده كار تیمی باشید تا هماهنگی و همسویی كاركنان جایگزین رقابتهای ناسالم شود.
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!