فیلسوفان چه میخورند، چه مینوشند و چه میپوشند؟
از نگاه پیتر آلبرت دیوید سینگر، فیلسوف اخلاق و استاد فلسفه دانشگاه پرینستون آمریکا
سؤالاتی چون فیلسوفان چه میخورند و چه مینوشند و این که آن ها چه میپوشند، ممکن است به عنوان مسائلی ناشناخته و رازآلود جالب و جذاب باشند .
برای ما نوع پوشش، تغذیه، سرگرمی و سایر موضوعات و مسائل شخصی فیلسوف قابل توجه هستند. ممکن است که پنداشته شود که فیلسوفان کارهای عجیب و غریب انجام میدهند و نوع خوراک و پوشش آن ها متفاوت است. البته ممکن است این موضوع تا حدی صادق نیز باشد.
در مورد تغذیه و این که فیلسوفان چه نوع غذاهایی میخورند، باید توجه داشت که آن ها رژیم غذایی خاصی ندارند و به مانند سایر افراد از همه انواع غذا استفاده میکنند. اما در میان فیلسوفان انگلیسی زبان و کسانی که تحت تأثیر پیتر سینگر هستند، گیاه خواری بیشتر شایع است.
پیتر آلبرت دیوید سینگر فیلسوف برجسته اخلاق و استاد فلسفه دانشگاه پرینستون آمریکا است. او متخصص اخلاق عملی (کاربردی) است. مواجهه او با مسائل اخلاقی از رهگذر فایدهگرایی اخلاقی است.
سینگر از مدافعان حقوق حیوانات است ؛ از این رو گیاه خواری را ترویج میکند و معتقد است که خوردن گوشت از لحاظ اخلاقی کار درستی نیست. او بسیاری از فیلسوفان را نیز متقاعد کرده که گوشت نخورند.
سینگر منکر منابع غذایی و پروتئین موجود در گوشت و لذت خوردن آن نیست، ولی میگوید: خوردن گوشت و مزایای ناشی از خوردن گوشت در مقایسه با هزینهای که برای حیوانات به دنبال دارد، اندک است.
او میگوید : در واقع لذت ما در خوردن گوشت به معنای دردی است که برای حیوانات به همراه خواهد داشت.
لباس و پوشش نیز از موضوعاتی است که انسان کنجکاو میشود تا بداند چه نوع پوشش و لباسی برای فیلسوف مهم است. نوع پوشش و لباس برای فیلسوف به معنای منبع لذتی زیبایی شناختی است.
بسیاری از فیلسوفان با موضوع لذت مشکلی ندارند و تعداد اندکی هستند که مخالف با لذت هستند. فیلسوفان متناسب با موضوع مورد مطالعه خود که فلسفه است و از سنخ اندیشیدن با لباس ها و پوشش هایی که نشان از محدودیت باشد، مخالف هستند.
فیلسوف در فعالیتی مشغول است که ضد اقتدارگراست ؛ از این رو او لباسی را انتخاب میکند که با این روحیه سازگار باشد. برای فیلسوف آنچه اقتدار به شمار میرود، استدلال، تعقل و شواهد و برهان هستند.
از این رو فیلسوف برای خود لباسی متنوع را میخواهد. پوشش و لباسی که او برای جمع کثیری از مردم انتخاب میکند متنوع خواهد بود و از متحدالشکل کردن آن ها پرهیز می کند.
به نقل از مهر - پارسینه
سؤالاتی چون فیلسوفان چه میخورند و چه مینوشند و این که آن ها چه میپوشند، ممکن است به عنوان مسائلی ناشناخته و رازآلود جالب و جذاب باشند .
برای ما نوع پوشش، تغذیه، سرگرمی و سایر موضوعات و مسائل شخصی فیلسوف قابل توجه هستند. ممکن است که پنداشته شود که فیلسوفان کارهای عجیب و غریب انجام میدهند و نوع خوراک و پوشش آن ها متفاوت است. البته ممکن است این موضوع تا حدی صادق نیز باشد.
در مورد تغذیه و این که فیلسوفان چه نوع غذاهایی میخورند، باید توجه داشت که آن ها رژیم غذایی خاصی ندارند و به مانند سایر افراد از همه انواع غذا استفاده میکنند. اما در میان فیلسوفان انگلیسی زبان و کسانی که تحت تأثیر پیتر سینگر هستند، گیاه خواری بیشتر شایع است.
پیتر آلبرت دیوید سینگر فیلسوف برجسته اخلاق و استاد فلسفه دانشگاه پرینستون آمریکا است. او متخصص اخلاق عملی (کاربردی) است. مواجهه او با مسائل اخلاقی از رهگذر فایدهگرایی اخلاقی است.
سینگر از مدافعان حقوق حیوانات است ؛ از این رو گیاه خواری را ترویج میکند و معتقد است که خوردن گوشت از لحاظ اخلاقی کار درستی نیست. او بسیاری از فیلسوفان را نیز متقاعد کرده که گوشت نخورند.
سینگر منکر منابع غذایی و پروتئین موجود در گوشت و لذت خوردن آن نیست، ولی میگوید: خوردن گوشت و مزایای ناشی از خوردن گوشت در مقایسه با هزینهای که برای حیوانات به دنبال دارد، اندک است.
او میگوید : در واقع لذت ما در خوردن گوشت به معنای دردی است که برای حیوانات به همراه خواهد داشت.
لباس و پوشش نیز از موضوعاتی است که انسان کنجکاو میشود تا بداند چه نوع پوشش و لباسی برای فیلسوف مهم است. نوع پوشش و لباس برای فیلسوف به معنای منبع لذتی زیبایی شناختی است.
بسیاری از فیلسوفان با موضوع لذت مشکلی ندارند و تعداد اندکی هستند که مخالف با لذت هستند. فیلسوفان متناسب با موضوع مورد مطالعه خود که فلسفه است و از سنخ اندیشیدن با لباس ها و پوشش هایی که نشان از محدودیت باشد، مخالف هستند.
فیلسوف در فعالیتی مشغول است که ضد اقتدارگراست ؛ از این رو او لباسی را انتخاب میکند که با این روحیه سازگار باشد. برای فیلسوف آنچه اقتدار به شمار میرود، استدلال، تعقل و شواهد و برهان هستند.
از این رو فیلسوف برای خود لباسی متنوع را میخواهد. پوشش و لباسی که او برای جمع کثیری از مردم انتخاب میکند متنوع خواهد بود و از متحدالشکل کردن آن ها پرهیز می کند.
به نقل از مهر - پارسینه
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۹/۱۰/۱۹ ساعت 7:43 توسط شفیعی مطهر
|
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!