رتبه چهارم طلاق در دنيا
كارشناس ارشد پیشگیری از آسیبهای اجتماعی گفت:
طبق آخرین آمار، ایران رتبه چهارم طلاق را در دنیا دارد.
فرهاد عبادی ظهر امروز در كارگاه روشهای كنترل مشاجرات خانوادگی در خانه فرهنگ دولتآباد شهرری گفت: خانواده مكانی است كه در آن فرد به استقلال فكری و روحی رسیده و متعهد و با مسئولیت میشود و در این مكان محبت كردن را یاد میگیرد.
كارشناس پیشگیری از آسیبهای اجتماعی اظهار داشت: طبق آخرین آمار طلاق ایران، كشور ما رتبه چهارم را در دنیا دارد كه رشد طلاق در آن 8 درصد و رشد ازدواج 5/5 درصد بوده كه این زنگ خطری برای خانوادهها است.
وی در ادامه به برخی از دلایل كاهش رشد ازدواج اشاره كرد و افزود: اعتیاد، مشكلات مالی و حس استقلال طلبی دخترها از جمله دلایل كاهش تمایل جوانان به ازدواج است.
عبادی با اشاره به عوامل دخیل در پایداری و عدم پایداری ازدواج، تصریح كرد: صداقت، وفاداری، درك متقابل، شناخت، برخوردار بودن از معنویت و پایبند بودن به اصول اخلاقی، عدم اعتیاد و درآمد مكفی از جمله عوامل پایداری ازدواج است.
كارشناس پیشگیری از آسیبهای اجتماعی در ارتباط با برقراری ارتباط با همسر، تاكید كرد: هر ارتباطی حاوی پیامی است و این پیام میتواند بهصورت كلامی و یا غیركلامی باشد كه در ارتباط كلامی باید سعی كنیم شنونده خوبی باشیم، به طوری كه زوجین در موقع صحبت كردن حتما باید با دقت خاصی سخنان یكدیگر را گوش دهند و نباید این بحثها طولانی باشد؛ بلكه اگر در مدت كم انجام گیرد ،مفیدتر است و در صورت لزوم آن را به وقت دیگر موكول كنند تا از ابراز خشم و عصبانیت جلوگیری بهعمل آید.
وی در ادامه با اشاره به این كه نوع دیگر ارتباط، غیركلامی میباشد، تصریح كرد: روانشناسان معتقدند در این نوع ارتباط باید نحوه ادای كلمات، تن صدا، تماس چشمی، حالات چهره و حالات بدنی فرد توجه كنیم زیرا هر كدام میتواند به نوعی نشان دهنده پیام فرد باشد.
عبادی خاطرنشان كرد: روانشناسان بر اثر تحقیقات، بیشترین مورد را حالات چهره معرفی كردند، به این منظور كه ناراحتی و عدم رضایت فرد با حالت چهره مشخصتر میشود و در مشاجرات این نكته را باید در نظر داشت.
كارشناس پیشگیری از آسیبهای اجتماعی گفت: در مشاجرات بهتر است از كلمه من به جای كلمه تو استفاده شود ،چون جملاتی كه دارای كلمه تو میباشد ،تهاجمی و خطر آفرین است و طرف مخاطب را به عصبانیت و خشم وا میدارد كه این امر منجر به بروز اختلاف میشود.
منبع:http://aligholombeh.mihanblog.com/
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!