تربیت جنسی
| تربیت جنسی را از چه سنی شروع کنیم؟چگونه؟ | |
| تعداد بازدید: 5040 | |
|
| |
| این سوالی است که بسیاری از خانواده ها دارند و جوابی برای آن پیدا نمی کنند،چه باید کرد؟ | |
|
دوره پنجساله دبستان، دورهای حساس و از نظر تثبیت شخصیت اخلاقی و تربیتی، دورانی مهم است؛ دوره فراگیری آموزشهای زیر بنایی و اساسی، پایهگذاری عادات، روابط كودك با دیگران و آغاز پیدایش پارهای از لغزشها و انحرافات.... به همین دلیل در نظام تربیتی اسلام، توصیههایی در جهت آموزش و مراقبتها در این دوره به والدین و مربیان ارایه شده است؛ از جمله توصیه به تفكیك بستر، رعایت ضوابطی در معاشرت، تقویت مبانی مذهبی و اخلاقی، آموزش راه و رسم صیانت از خود، دفاع از شرف و انسانیت، ایجاد عادات مناسب در خواب و استراحت، دفع و تخلیه، پوشش و لباس و آموزش مقدمات لازم برای ورود به دنیای بلوغ. • هفت سال نخست: آزادی و بازی. • هفت سال دوم: تأدیب. • هفت سال سوم: بهخدمتگرفتن و ملازمت.
در واقع، كودك از حدود 7سالگی، تكلیفپذیر میشود و این، مرحله ادب كردن و آموزش دادن اوست. این دوره، دوران تمرین برای انجام تكالیف مورد انتظار است و باید تلاش شود كودك را به رعایت ظواهر آداب اسلامی، تمرین نماز خواندن، اجازه گرفتن به هنگام ورود به اتاق خصوصی والدین و جدا كردن بستر خواب، ترغیب و تشویق كرد.
هر چند هنوز كودك نسبت به حكمت آداب مزبور، فهمی قابل توجه پیدا نكرده است ؛ اما از باب تمرین و كوشش، وی را به انجام آن ها، تكلیف میكنیم، چرا كه نفس رعایت آداب مطلوب، لغزشها و آسیبها را میكاهد. بنابراین باید توجه كرد كه روایات دینی نیز به بعد تربیت جنسی بعد از هفت سالگی اشاره داشتهاند. در این دوران باید قوانین احتیاطی برای مواجهه با مرحله آینده در فرآیند رشد را به كودكان آموزش داد. این گفته به این معنا نیست كه فعالیتهای جنسی این دوره، ناشی از احساس حقیقی جنسی است، بلكه باید گفت تمام دوران كودكی، از جهاتی دوران خواب و غفلت است ؛ اما اشاره و تأكید روایات، عمدتا جنبه پیشگیرانه و پرهیز از زودرسی فعالیت جنسی دارد. گردآوری : گروه سلامت سیمرغ منبع : salamat.ir
مطالب پیشنهادی : آموزش سلامت جنسی در مدارسعوامل موثر بر سلامت اسپرم ها از پاسخ به سوالات جنسی كودكان طفره نرويد کودکان باهوش این مشخصه را دارند! مواد غذایی مفید برای افزایش هوش کودک
| |
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۹/۰۴/۰۷ ساعت 6:48 توسط شفیعی مطهر
|
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!