خواص و طرز تهیه روغن دنبه
خواص و طرز تهیه روغن دنبه
چرا روغن دنبه بخوریم؟
* روغن دنبه صورت رو شفاف می کنه و تیرگی های حاشیه صورت رو پاک می کنه.
* یه وعده غذا با روغن دنبه به اندازه سه وعده غذا قوت داره.
* باعث چاقی نمیشه و کلسترول رو کاهش میده.
* گوسفند ده ها نوع گیاه رو می خوره، گیاه های سالم و مفید.
هر گیاهی مقداری چربی داره و در واقع دنبه، عصاره ی شصت _ هفتاد نوع، چربیِ گیاه هست.
* دنبه به راحتی و فوری پاک میشه و نیازی به مواد شوینده نداره، به همین دلیل در گذشته واسه شستن ظرف ها به مواد شوینده نیاز نبود و از خاک و خاکستر واسه شستن ظرف ها استفاده می کردن، ولی روغن های نباتی و مایع به این راحتی پاک نمیشن و خانم ها همیشه مشکل پاک کردن روی گازها رو دارن.
طرز تهیه روغن دنبه بدون بو:
مواد لازم:
روغن دنبه 4 کیلو
ماست دو لیوان
سرکه یه لیوان
پیاز یه عدد
سیب درختی 4 عدد
هل 14 عدد
دستور تهیه:
دنبه ها رو چرخ کنین و ماست ها و سرکه رو (به دلخواه) بهش اضافه کنین و با یه پیاز چهار قاچ و سیب های رنده شده و هل مخلوط کنین.
این مواد رو بجوشونین تا کامل ذوب بشه و موادِ محلولِ اون تبخیر بشه و کمی آبش بپزه . بعد بقیه رو صاف کنین و روغنِ سفید، شفاف، خوش عطر و بی بوی حیوانی به دست بیارین.
نکته: بهتره واسه جلوگیری از سوختن، روغن رو همون طور که داره ذوب میشه، هر از چند گاهی روغن آب شده رو از ظرف خالی کنین تا روغن سالم تری از دنبه به دست بیارین.
خواص روغن حیوانی
پیامبر می فرمایند: روغن حیوانی دوا است.
امام صادق علیه السلام می فرمایند: به همان اندازه که روغن حیوانی مصرف می شود به همان اندازه بیماری از بدن شما دفع می شود.
روغن حیوانی باید خیلی سریع جایگزین روغن نباتی و مایع بشه.
از نظر طب سنتی اسلامی خواص روغن حیوانی بیشماره از جمله:
- استخوان سازی
- کاهش غلظت خون
- کاهش چربی های زائد شکم
- شادابی و سفیدی پوست
- سم زدائی از بدن
افرادی که شکستگی استخوان دارن حتما از روغن حیوانی استفاده کنن.
روغن حیوانی رو عسل چرب تعریف می کنند.
روغن حیوانی درمان پوکی استخوان و استحکام عضلات و استخوان ها و درمان روماتیسم عمیق هست.
مطمئنا یکی از ارکان طول عمر و جوانی پایدار، استفاده از روغن های حیوانی، کنجد و زیتون هست.
تحقیقات علمی نشون میده که اسید لینولنیک و اسید آراشیدونیک موجود تو روغن های حیوانی باعث زیاد شدن چربی خوب و کاهش چربی های بد میشه.
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!