گپی جغرافیایی با امام جمعه موقت
گپی جغرافیایی با امام جمعه موقت
✍️ یدالله کریمی پور
حجت الاسلام و المسلمین صدیقی،امام جمعه موقت تهران ۲۱ آبان ماه در خطبه ها فرموده اند:
اگر اهل کشورها، استانها و شهرها دو بال تقوا و ایمان را داشتند و در وظایف شرعی و مسئولیتهای سیاسی و اجتماعی خدا را در نظر میگرفتند، مبتلا به مشکلات معیشتی و کم آبی نمیشدند./ ایسنا.
جناب صدیقی گرانمایه در پیوند با گزاره جناب شما، به عنوان یک معلم جغرافیا و برای تکمیل معلوماتم چند پرسش دارم که امیدوارم پاسخ های مناسبی برایش فراهم نمایید. پیشاپیش سپاسگزارم:
۱- پربارش ترین منطقه جهان
چراپونچی منطقهای در ایالت مگالایا در یکی از ایالتهای شمال شرق کشور هند با ۱۲۰۰۰ میلی متر در است. این در حالی است که میانگین درازمدت بارش قم و یزد ، تنها ۱۵۶ و ۹۳ میلی متر هستند. جهت یادآوری جناب شما بیشتر مردم هند به شدت مذهبی و پیرو چندین خدا هستند؛
۲- از ۵۴ کشور بسیار پر بارش در جهان، دین و مذهب۴۷ کشور، اسلام نیست. بیشتر مردمان این کشورها مسیحی و بلکه بی خدا ، توتم و بت پرست و یا لاادری هستند.
۳- جناب صدیقی بزرگوار عالم، جهت آگاهی جناب شما، بیشترین کشورهای بسیار خشک و خشک یا کشورهای بیابانی و نیمه بیابانی جهان ، کشورهای مسلمان هستند؛ از جمله: عربستان سعودی، کویت ، قطر ، بحرین ، امارات ، عمان ، سوریه ، فلسطین ، مصر ، لیبی ، عراق ، ایران ، تونس ، مراکش ، موریتانی ، نیجر ، سومالی و اریتره با اکثریت مسلمان سنی یا شیعه ، که با بحران فزاینده کم بارشی و کمبود آب درگیرند.
۴- این در حالی است که بیشتر ایالت های کشور مستکبر آمریکا پر بارش بوده و مشکل کمبود آب ندارند. هم چنین بیشتر کشورهای همراه و همکار آمریکای جهانخوار در شمار کشورهای مرطوب هستند: بنگرید به : بریتانیا ، فرانسه ، المان، هلند، بلژیک، نروژ، دانمارک ، ژاپن، کره ، تایوان ، لوکزامبورگ، لهستان، چک ، اتریش و....
۵- جناب صدیقی گرانمایه ، جالب است که در مقیاس ایران بر اساس آمارهای درازمدت نیز استان های بسیار مذهبی با اکثریت شهروندان پیرو مذهب حقه ، مانند قم ، یزد و اصفهان نیز در شمار کم بارش ترین استان های کشورند.
خواهشمندم پاسخ چرایی این گزاره ها را که نقض کنندگان گزاره شما هستند ، مرحمت بفرمایید.
به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
📌http://telegram.me/Iran_economy_online
و دقیق ترین پیش بینی های اقتصادی اینجا در اینستاگرام
📌https://instagram.com/paktinat.hamed?igshid=z97nhxyu259o
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!