دانستنی های زندگی

[ رادیولوژی مطهر]
کرونا و باورها(بخش دوم)

تقدس زدایی از اذهان، منحصر به حوزه علم  و یا دین نبود.
 دموکراسی در ذهن من یک اتوپیا و آرزوی مقدس دیگری بود که هیچ لکه سیاهی بر دامن آن پذیرفتنی نبود.
اما ناتوانی و تشویش در کشورهای لیبرال در برخورد با این بحران در مقابل کنترل سریع این بیماری در کشورهای توتالیتر مثل چین، سوال بزرگی در اذهان دموکراسی خواهان ایجاد کرد.
اعتراضات گروه های مختلف به محدودیت های کرونایی و حتی مقاومت در موضوع ساده ای مثل زدن ماسک در کشورهای دموکراتیک، هاله تقدسی را که در اطراف روش های دموکراتیک وجود داشت، مخدوش می کرد.
سخنان ترامپ به عنوان نماد کشوری که خود را رهبر جهان آزاد معرفی می کند، در مورد خوردن وایتکس برای درمان کرونا و مقاومت او در استفاده از ماسک و فاصله گذاری فیزیکی ، مخدوش شدن تصورات از جامعه دموکراتیک را به اوج رساند. گرچه در انتخابات، ترامپ  شکست خورد ولی بیش از هفتاد میلیون آمریکایی نشان دادند که سبک و برداشت او را می پسندند.
حتی تولید واکسن هم پایانی بر این موضوع نیست. بر اساس یک نظر سنجی که دو ماه پیش انجام شده است ، فقط ۲۱ درصد از مردم در ایالات متحده به صورت قطعی حاضر به تزریق واکسن بعد از تایید نهایی آن هستند و بقیه درباره آن مردد هستند یا مخالف تزریق واکسنند و این موضوع نشان می دهد که عدم اطمینان به علم منحصر به کشورهای جهان سوم نیست.
یکی از مشکلات دانشمندان چگونگی الزام شهروندان به تزریق واکسن از طریق روش های دموکراتیک است.
شاید این متن کمی تا قسمتی به خیال پردازی های مقالات روزنامه کیهان درباره اضمحلال زودهنگام آمریکا شبیه شده باشد، ولی هدف من از ذکر این مثال ها مسلما نفی ارزش دموکراسی نیست. کرونا به ما یک حقیقت همیشگی را بار دیگر یادآوری کرد که نباید همه چیز را سیاه یا سفید ببینیم. هر مفهوم مثبتی در جهان می تواند لکه هایی خاکستری هم داشته باشد که باید پذیرفته شود و مهم آن است که برآیند نتایج حاصل از روش های دموکراتیک در مقایسه با سایر روش های حکومت داری معمولا مثبت است.
مزیت دموکراسی عدم وجود اشتباه نیست بلکه در جوامع دموکراتیک ، خطا با کمترین هزینه و سریع ترین زمان اصلاح می شود ولی برای اصلاح خطای حاکمان در سایر جوامع، نیاز به سال ها مبارزه و خشونت و خونریزی است و مثال آن حذف ترامپ در انتخابات ایالات متحده است.

دکتر سید میثم شفیعی مطهر