آیا دین گریزی مطلقا مذموم است؟!
آیا دین گریزی مطلقا مذموم است؟!
✍️مرحوم آیه الله احمد قابل:
👈من پیش از بیمـاری و در چند سخنرانی بحث دین گریزی را در صحنه دنیا به عنوان یک بحث ضروری مطرح کردم. معتقدم شرایـط زندگی دردنیا به گونه ای رقم خورده که باید یک دین گریزی بخصوص در ایران انجام می گرفت. یعنی در ایران یک دینی درست شده بود که باید گریز از آن آغاز می شد و الان هم بر همین اعتقاد هستم. اگر جوانان و مردم این مملکت تصمیم نگیرند کـه از این دینی کـه در اختیارشان گرفته گریزان شوند من به عقل این مردم شک می کنم.
💫بنابراین، دین گریزی بد نیست و در بعضی جاها به لحاظ عقلی لازم است. مدتی کـه از انقلاب گذشت و رفتارهای سوء همکاران و همصنفان خودم را دیدم پیش خودم می گفتم خـدایا چگونه می شود و با چه قدرتی می توانیم جامعـه را از این مساله آگاه کنیم که کسانی دارند به اسم دین به دین صدمه وارد می سازند؟
💫من وقتی این ها را می دیدم زجر می کشیدم.تنها چیزی که به نظرم می رسید این بود که ظاهرا کار دارد از دست ما در می رود و به دست خود خدا می افتد و دیدیم که خدا تدبیر می کند. خداوند چنان ضربه حیثیتی به روحانیت مدعی(که چیزی هم برای ادعا هایش هم ندارد) می زند و آن را تقلیل جایگاه می دهد. من خوشحالم که این جایگاه از آن اوج ثریا تا جایی پایین آمده که قاعدتا باید در همین جا متوقف می شد./ کلمه
bit.ly/2L1mFgw
⚡️متن کامل: 👈 bit.ly/2JOpiSi
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!