نکته ای از نکات قرآنی
نکته ای از نکات قرآنی
"وَ بَشِّرِ المُؤمِنِینَ"
(و بشارت ده اهل ایمان را)
غالباً بشارت را به مژده؛ یعنی به خبر و وعده ی خوشایند دادن ترجمه می کنند. اما بشارت در معنای باطنی اش عمیق تر از یک خبرِ زبانی و وعده رساندن است. بشارت از مقوله ی تصویر است نه حرف. بشارت با رؤیا و رؤیابینی ارتباطی تنگاتنگ دارد. ریشه کلمه بشارت نیز به نمود و پدیداری اشاره دارد.
بشارت بیانی است از جنس رؤیت که در رؤیایی صادقه، حقیقتی را به اهل ایمان نشان می دهد. بر طبق روایتی از پیامبر(ص)، ایشان فرمودند:
رشته ی رسالت و نبوت قطع شد و پس از من دیگر رسول یا پیامبری نخواهد آمد.
و چون این سخن بر مردمان سخت آمد، ایشان(ص) فرمودند:
"وَ لکِنَّ المُبَشِّرات"! یعنی مبشرات قطع نمی شود!
و مراد از "مُبَشِّرات" رؤیاهایی صادقه است که خود جزئی از اجزای نبوت محسوب می شود: "رُؤیَا المُسلِمِ وَ هِیَ جُزءَُ مِن اَجزاءِ النُّبُوَّةِ". فلذا کسانی هستند که آن ها را مُبَشِّر می خوانند. اینان اذن ورود به رؤیای اهل ایمان را -برای نشان دادن بشارت- دارند. به عبارتی رؤیاسازانی الهی و هدفمندند. زیرا بشارت دادن همان طور که از کلام النبی(ص) مشخص است، از مقوله ی تصویر و از جنس رؤیاست. یعنی حقیقتی در معرض دید قرار می گیرد. اهل ایمانی که این گونه بشارت ها را در رؤیاهایشان دیده اند، خود بر این معنا واقف اند و نیاز به احتجاج دیگر نیست. زیرا این سیاق از بشارات، از آنِ اهل ایمان است و دخلی به غیر ندارد.
بر گرفته از مجموعه نکات قرآنی
مسعود ریاعی
masoudriaei.com
Instagram
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!