به مناسبت صلح امام حسن(ع)
به مناسبت صلح امام حسن(ع)
سال ۴۱ ه.ق. (۱)
🔶دینی آدمها را کشته که تبدیل به ایدئولوژی شده است
نهاد امر به معروف و بدفهمی این موضوع سبب بداخلاقیها و کشتنها میشود
🔹استاد سید مصطفی محقق داماد
🔸اگر گوش کنیم در منطقه ما صدای کشت و کشتار زنان، کودکان و مردان را میشنویم که در جنگ کشته و سربریده میشوند، این جنگ به نام دین و خدا انجام میشود. من منکر نیستم نباید همه آدمکشیهای قرن بیستم را به نام دین تمام کرد، اما به نظر من دین بیشتر از سرطان انسانها را کشته است. دین در طول تاریخ عامل مهمی در خونریزی بوده است؛ به اعتقاد من، دینی آدمها را کشته که تبدیل به ایدئولوژی شده است، پس عقیده رادیکال، انسانها را میکشد. نباید از خطر عقیده رادیکال غافل شویم، عقیده قدرت بسیار بالایی دارد. دکتر سیدفاطمی بر مفهوم «دیگری» تاکید کرد؛ اما تا آن فرد در درون خودش این اعتقاد را پیدا نکند که این دیگری از من نیست و دشمن است، دست به کشتن کسی نمیزند.
🔸نهاد امر به معروف و بدفهمی این موضوع سبب بداخلاقیها و کشتنها میشود جهاد هم به دنبال عقیده میآید، پشت این خنجرها، عقیده است. اگر انسان فکر کند و با فکر کاری را انجام دهد انسانها کشته نمیشوند. یکی از نهادهایی که سبب عداوت، تلخ گویی، بدگویی و دشمنی نسبت به دیگران شده همین نهاد مقدس «امر به معروف و نهی از منکر» و بدفهمی آن است. یک نهاد دیگر هم نهاد «جهاد» است. در مقالهای به تقسیم ایمان و کفر و تقسیم جامعه به مومن و کافر اشاره کردم. من در مقالهای این موضوع را بازخوانی کردم و گفتم ایمان و کفر برای قلب است؛ به نظر من باید بحث مومن و کافر را کنار بگذاریم و بحث محارب و مسالم را پیگیری کنیم. محارب کسی است که ساطور در دست دارد و مسالم کسی است که از در سلم وارد میشود و گفتوگو میکند. تقسیم بندی مومن_کافر البته در قرآن مجید هست؛ اما به نظر من این تقسیمبندی ناظر به قلمرو برخورداری از حقوق شهروندی نیست.
🔸امر به معروفی که در دنیا رایج است چیزی نیست که خداوند در قرآن به آن اشاره میکند. کسی که به دیگری امر میکند یعنی من از تو برتر هستم و تو در درجه پایینتری قرار داری. این نوع امر به معروف توهین به کرامت بشری و کرامت انسانی است. از رفتار برخی از کسانی که با چنین نگاهی امر به معروف میکنند برداشت میشود که آنان از دیگران بهترند و بیشتر میفهمند. این نگاه برتری جویانه خلاف کرامتی است که خداوند به انسان داده است و نباید خودمان را بهتر از دیگران بدانیم.
🎤منبع: نشست صلح و جنگ، امر به معروف و نهی از منکر؛ ۱۳ آذرماه ۱۳۹۶، دانشگاه شهید بهشتی
🆔@ostad_mohagheghdamad
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!