خدا را در کجا می یابیم؟
خدا را در کجا می یابیم؟
1400سال است مردم خاورمیانه یکدیگر را به خاطر اعتقادات خود می کشند.
و در همین حال بی خدایان :
برق را کشف می کنند،
تلفن را اختراع می کنند،
قدم در کره ماه می گذارند،
با اینترنت دانشگاهی عظیم را به خانه های ما آورده اند،
واکسن بیماری های مختلف را می سازند،،
و هزاران ارمغان دیگر برای آسایش و رفاه بشر فارغ از هم کیشان خود یا غیر هم کیشان !
اما مردم خاورمیانه بهشت را از آن خود می دانند.
تا به حال پیش خود فکر کرده ایم که چرا خدا 124000 راهنمای خود را در منطقه خاورمیانه فرستاده است؟
تا به حال فکر کرده اید چرا خداوند پیامبری در سرزمینی مثل استرالیا یا اروپا یا امریکا نفرستاده است؟؟
اگر ادیسون، انیشتین، راسل ، گراهام بل ، برادران رایت و ...... جایشان در جهنم هست ؟!!
پس در بهشت چه کسانی هستند؟!
1400سال است که هرکس در حکومت اسلامی آمد، خود را اسلام واقعی نامید،
از زمان عمر و امام علی تا بن لادن و ملاعمر و آل سعود و ابوبکر البغدادی و ......
به راستی اسلام واقعی کجاست؟
چرا دین کاملی همچون اسلام باید 70 فرقه داشته باشد؟؟
به راستی که کشورهای مسلمان جهان سوم را با آتش زدن یک کتاب می توان شلوغ کرد،
اما کشورهای نوین کافران با کشته شدن یک کودک صدایشان بلند می شود ...
یک فرد دیندار به خودش این اجازه را می دهد که به اسم خدا جان انسانی را بگیرد ...
اما یک فرد بی خدا برای خدمت به بشریت، قلب مصنوعی می سازد ..
انواع داروها را می سازد و .....
به راستی ما به کجا می رویم؟
هدفمان در زندگی چیست؟
مگر غیر از این است که شما به خاطر جغرافیای کشورت مسلمانی؟
مگر غیر از این است که سیاه و سفید یکی هستیم و اسممان انسان است؟
انسان.......
آیا وقت آن نرسیده که به خاطر انسان بودن به هم کمک کنیم نه به خاطر رضای خدا؟
شما...
خدا را در کجا می یابید؟
در کنار سنگی در کشور بیگانه؟
در سرزمین اعراب ....؟؟
در ضریح های جنس طلا؟
در کعبه؟؟
مسجد؟؟
یا در کودکی که سر چهارراه از تو طلب یک قرص نان می کند؟؟
یا در کمک به هم نوعانت بدون منت؟؟
یا در یاری رساندن به انسانی دیگر بدون کنجکاوی در دینش؟؟
التماس تفکر....
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!