محیطزیست (کرونا) در قرآن
🛑 محیطزیست (کرونا) در قرآن
📖 سوره روم: آیه ۴۱
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
🍀 ترجمه :
بهخاطر دستاورد [آثار عملکرد شرکآميز] مردم استکه فساد [آلودگی در طبيعت و محيط زيست] در خشکی و دريا نمايان شده ( ۱ ) تا [محصول و نتيجه] برخی از آنچه را کردهاند به آن ها بچشاند ( ۲) باشد تا [از شرک و منيت، به سوی توحيد] برگردند. (۳)
__
۱- فساد، به هم خوردن نظم و تعادل در امور مختلف است. در اينجا سخن از فساد اخلاقی، اقتصادی و سياسی انسان ها نيست، خبر از ظهور فساد در خشکیها و درياها میدهد، آن هم در ۱۴ قرن قبل که هنوز نه محيط زيست با انواع آلايندهها و زندگی مصرفی جمعيتهای ميليونی آلوده شده بود، و نه درياها به مواد نفتی، فضولات کارخانهها و زبالههای شهری آغشته شده بود.
اگر سخنی از فساد در آسمانها، آلودگی جوّی و پارگی لايه اُزن در اين آيه به ميان نيامده است، شايد دليلش غير ممکن بودن تصور آن برای نسلهای قبل از انقلاب صنعتی بوده باشد [والله اعلم].
همه اين مفاسد محصول دستاورد انسانها [بما کسبت ايدی الناس] و نتيجه خودخواهیهای فردی و جمعی و بی اعتنائی به مصلحت بلند مدت خود و ديگران و تخريب محيط زيست برای منافع فوری خود است.
۲- آثار مخربی که مصرف بیرويه و اسرافی مواد فسيلی [همچون نفت و بنزين]، استعمال دخانيات و شُرب خمر و امثال آن ها در توسعه بيماريها و صدمه به سلامت آدميان پديد آورده، همچون چراغ قرمز هشداردهندهای است که جوامع پيشرفته امروزی را که به علم و تحقيق و عقلانيت بهای جدّیتری میدهند، به تجديد نظر و اصلاح آب و خاک و هوا ناچار ساخته است. دريغ و افسوس بر کشورهایی که هنوز متوجه فسادی که در زمين پديد میآورند نيستند!
۳- هدف از اين هشدارها چيزی نيست جز همين که از چنين فساد آفرينیهایی دست بر دارند. قرآن در مواردی ظهور چنين عوارضی را «عذاب» ناميده است که آزار دهنده مردم، موجب محروميت آنان از زندگی سالم و مخرّب محيط زيست آن ها میشود.
برای آشنایی بیشتر به این آیات رجوع کنید:
اعراف ۱۶۸
سجده ۲۱
و زخرف ۴۸ .
تفسیر قرآن عبدالعلی بازرگان
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!