امام آمد
امام آمد
امیر ترکاشوند، ۱۲ بهمن ۱۳۹۸
•امام، اول بار که آمد (۱۳۴۱) سه پیام، خواسته و اعتراض به حکومت پهلوی داشت:
-رأی دادنِ زنان مخالف اسلام است.
-شرکت غیر مسلمانها در انتخابات مخالف اسلام است.
-زمینهای زراعی نباید به کشاورزان منتقل شود و یعنی در دست مالکان بزرگ و خانها باقی بماند.
اما امام وقتی در سال ۵۷ به حکومت رسید از هر سه مورد بالا دست کشید و:
-نه تنها به زنان حق رأی داد بلکه همهٔ زنان (حتی پردهنشینان درون اندرونیها) را به کف خیابانها آورد، از رأی دادن بالاتر حق نماینده و منتخب شدنشان را فراهم کرد و چنان شور و شوقی در میان زنان و دختران به وجود آورد که حتّی میزان ورودی دانشجویان دختر از دانشجویان پسر بیشتر شد و مسئولین ناچار برای پسرها سهمیه اِعمال کردند. در کسب مشاغل و پُستها نیز با سرعت در حال پیشرفتاند.
-نه تنها شرکت غیر مسلمانها در انتخابات را مخالف اسلام ندانست بلکه به منتخبینشان اجازه داد که مراسم تحلیف را با کتاب آسمانی خود بهجا آورند.
-انتقال زمینهای زراعیِ مالکان بزرگ و خانها به کشاورزان نیز با جدیّت توسط هیئتهای واگذاری پیگیری و محقق شد.
•امام، دوم بار که آمد (۱۳۵۷) سه خواسته و محور و سیاست را پیاده کرد:
-حکومت مبتنی بر «فقه»؛ که طبق آن جامعه و کشور را میبایست بر اساس قوانین ۱۴۰۰ سال پیشِ مکه و مدینه که البته توسط قرآن و پیامبر و ائمه بیان شده بود اداره کرد، و طبیعتاً جایی برای متغیّر بودن آن احکام و وابستگیشان به واقعیات آن عصر و مکان باقی نگذاشت و در همین راستا بود که «جبههٔ ملی ایران» که لابد لایحهٔ قصاص را امروزی نمیدید و به آن اعتراض کرد را «مرتد»!! اعلام کرد.
-الزامی شدن حجاب و روسری، ابتدا در ادارات و سپس در سطح جامعه؛ در پیِ این اقدام موج مهاجرت صدها هزاری و بلکه میلیونی به کشورهای دیگر آغاز شد
-محو و نابودی اسرائیل؛ این هدف چنان مهم بود که از همان اوایل پیروزی انقلاب، نیروهایی در نزدیکی اسرائیل مستقر شدند و برای داغ نگهداشتنِ اسرائیلستیزی، روز جهانی قدس (به پیشنهاد وزیر خارجهٔ وقت دکتر ابراهیم یزدی) توسط امام خمینی اعلام و ابلاغ شد.
اما امام دچار تغییراتی در حکومت مبتنی بر فقه سنّتیِ ایستا شد و:
-او در اواخر عمر صریحاً از فقه پویا و تأثیر دو عنصر زمان و مکان در شناخت حکم شرع نام برد و ولایت (=حکومت و رهبری) را مطلقه و حاکم بر احکام فقهی شمرد و رسماً از ثابت بودن احکام شرعی، به علت تغییر زمان و مکان فاصله گرفت. چه بسا اگر از روز اول انقلاب به همین نظر رسیده بود، به آن سادگی جبههٔ ملی را محکوم و مرتد نمیکرد.
-با اینکه الزام روسری را او خود آورد اما به مرور انعطافاتی و حتی اعتراضاتی نسبت به لزوم حجابهای غلیظتر و یا برخوردهای خیابانی از ایشان شنیده میشد. شاید اگر اینک زنده بود و کتاب حجاب شرعی در عصر پیامبر که در آن وابستگی حکم به زمان و مکان به تصویر کشیده شده را مطالعه میکردند رو به انعطاف ملموستری میآوردند.
-امام خمینی اما تغییری در موضعش نسبت به اسرائیل ایجاد نشد و نمیدانم اگر اینک زنده بود آیا به رویکرد جدیدی میرسید و یا نه؛ اما اگر ایشان به عنوان امام، حق دارد که از هر سه خواستهاش که در دههٔ چهل بیان کرد بعدها در زمان حکومتش از تمام آنها دست بکشد در این صورت باید به مردم به عنوان مأموم حق داد که در این باره نیز «بازنگری» شود و تا این اندازه سرنوشتِ اقتصاد و سیاستِ یک کشور ۸۳ میلیونی متأثر از کشوری ۵ ، ۶ میلیونی نباشد زیرا این میزان تأثیر، معنایش از نظر شخص ثالث، پیروزیِ آنهاست و نه ما؛ چنانکه اگر ورزشکار ما با آنها مبارزه نکند دست ورزشکار اسرائیلی بالا میرود و چه بسا سرود اسرائیل نواخته شود. آیا آنها با سیاستهای حکومتمان منزویتر و کوچکتر شدهاند؟
گفتنی است مسجدالأقصی مطابق روایات شیعی، عبارت از بیتالمقدس نیست بلکه مکانی آسمانی است.
کانال بازنگری
@baznegari
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!