#تویهدینداراحمقی
#تویهدینداراحمقی
وقتی در روستایی که مدرسه بهداشت و حمّام ندارد و تو به آنجا می روی و مسجد می سازی #تویهدینداراحمقی!
وقتی مردمی گرسنه و بیکار باشند و تو آن ها را در شب و روز جمعه و غیرجمعه نصیحت به تقوا و پرهیزکاری می کنی #تویهدینداراحمقی!
وقتی عدّهای از دختران و زنان جامعه ِ ما (که دختر خواهر و مادرِ ما هستند) به سبب ِ فقر اقتصادی یا فرهنگی تن فروشی می کنند و تو اصلاً رگ ِ گردنت کلفت نمی شود ولی اگر روسری ِ همین افراد روی سرشان نباشد تو رگ ِ گردن کلفت می کنی عَربده می کشی #تویهدینداراحمقی!
اگر مدارس ِ ما مثلاً در سیستان و بلوچستان هنوز سرویس ِ بهداشتی تمیز ندارد وسیله گرمایی ندارد کلاس ِ درس ِ درست و حسابی ندارد و ... ولی تو فقط به فکر ِ فرستادن یک روحانی برای نماز جماعت یا مبلغ ِ دینی به آنجا هستی #تویهدینداراحمقی!
اگر سنّ ِ فحشا در دختران ِ جامعه به ۱۳ سال رسیده و تو نگران نیستی ولی ناراحت می شوی از این که ایشان برای نگاه کردن ِ مسابقه فوتبال ِ افراد ِ ذکور به استادیوم بروند #تویهدینداراحمقی!
اگر رواج ِ اعتیاد به مواد مخدّر ِ سنّتی و صنعتی در مدارس ما و در میان دانش آموزان معصوم و بی گناه باعث نمی شود که تو شب ها راحت نخوابی ولی شب و روز به فیلترینگ تلگرام و اینستاگرام و... می اندیشی #تویهدینداراحمقی!
اگر از این همه حجم ِ دزدی، اختلاس و فساد ِ اقتصادی در میان ِ مسئولین ِ ریز و درشت در این کشور، خَم به ابرو نمی آوری، ولی تحمّل ِ آب بازی بچّه های نوجوان و جوان را در پارک ها نداری و یا از برگزاری کنسرتِ موسیقی در شهر جلوگیری می کنی واقعاً غصّه بخور #تویهدینداراحمقی!
اگر به کارگران، دانشجویان و معلّمان و هر کس دیگری که مشکل ِ صنفی دارد و امثال ِ تو اجازه یک فریاد یا اعتراض ِ ساده را به آن ها به بهانه تشویش اذهان ِ عمومی یا تضعیف ِ امنیّت ملّی نمی دهی ولی از طرف ِ دیگر میلیارد میلیارد ورود ِ کالاهای قاچاق در روز ِ روشن از مرزهای کشور عصبیّت تو را تحریک نمی کند #تویهدینداراحمقی!
وقتی بدون ِ کوچک ترین عقل و درایت، و به خاطر ماجراجویی یا به علّت کوته فکری به سفارت یک کشور حمله می کنی و به هزینه های وافری که یک ملّت به خاطر ندانم کاری تو و امثال ِ تو برای سالیان ِ سال باید بپردازند، اصلاً فکر نمی کنی #تویهدینداراحمقی!!
🆔 @Gaffihaa
#گـــافــیا👁🗨🎭
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!