مولانا و مهاجرت

⭕️خلاصه سخنرانی مصطفی ملکیان در نشست «مولانا و مهاجرت» در همایش مولانا، رسول آفتاب (َهر قونیه)

 

الف) معنای مهاجرت: سفر از جایی به جای دیگر که وضع مطلوبی دارد.

ب) انواع سفر
1- سفر افقی یا رو به جلو
2- سفر عمودی و رو به بالا

مهاجرت مولانا در واقع مهاحرت رو به بالاست.

ج) مهاجرت مولانا از خودهای دروغین به خود واقعی است.
خودهای دروغین: بدن، ذهن، نفس، ملت، دین، ثروت، قدرت، شهرت، احترام و آبرو
اما خود واقعی چیز بی صورت و بدون تعیُّن است.

🔹 اما این مهاجرت از خودهای دروغین به خود واقعی مستلزم ده مهاجرت کوچک است:

1- سفر از خود پرستی به حق پرستی است. (سفر از خوشایندهای شخصی به آنچه که اقتضای حقیقت است)
2- سفر از بت پرستی به خداپرستی است. (هیچ چیزی مساوی با خدا نیست. "عقیده به خدا"، "کلمه الله"، "دین" و... هیچ یک خدا نیست.باید تنها و تنها الله را پرستید. )
3- مهاجرت از "دلبستگی" به "عشق" ( در دلبستگی تو را برای خود می خواهم اما در عشق خودم را برای تو می خواهم.)
4- مهاجرت از تقلید به تحقیق (مهاجرت از زندگی عاریتی به زندگی اصیل)
5- مهاجرت از تنگ نظری به گشاده دلی.
6- سفر از عنان گسیختگی به کفّ نفس (تنگ کردن دایره مأذونات در برابر دایره ی مقدورات)
7- سفر از نظرورزی به عمل ورزی( دنبال سوالاتی باید رفت که در عمل زندگی ما را دگرگون می کند.)
8- رویگردانی از جزء به کل (روی نیاز را از جزء به کل هستی متوجه کنیم)
9- سفر از احساسات و عواطف منفی به احساسات و عواطف مثبت (توکل، تسلیم، شکر، رضایت و شادی در نظر مولانا مادر همه احساسات است)
10- سفر از توهّمِ کمال به کمال (این که توهّم کنیم ما کاملیم و نیازی به حرکت نداریم؛ بلکه انسان باید دنبال کمالی که مقدور خودش است، باشد.)

@souroshmolana
@mostafamalekian