چه کسی باید از مردم عذر خواهی کند؟
نامه افشاگرانه آیت الله مسعودی
چه کسی باید از مردم عذر خواهی کند؟
آیت الله مسعودی عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم است و تا کنون چند افشاگری تاریخی در جمهوری اسلامی کرده است. از جمله افشای دیدار حبیب الله عسگراولادی دبیرکل وقت موتلفه اسلامی در جریان انتخابات 76 که لبه تیز این افشاگری و انتقاد شیخ محمد یزدی رئیس قوه قضایه وقت و رئیس حکومتی کنونی حوزه علمیه قم بود.
او روز گذشته افشاگری تازه ای کرد از تصمیمات پشت صحنه در مجلس خبرگان و گفت:
برخی بزرگان ما میگویند که مسئولین بالا باید اشتباهات خود را جبران کرده و اعلام کنند که اشتباه کردند و از اعلام اشتباه خود خجالت نکشند، چون ما معصوم نیستیم.
خود این آقا (جنتی) هم باید اشتباهات خود را اعلام و جبران کند. من سه مساله را به عنوان اشتباهات ایشان بیان میکنم که باید اعلام و جبران میکرد.
اول، اشتباه بود که برای دوره دوم صلاحیت احمدی نژاد را شورای نگهبان اعلام کرد.
اشتباه دوم، صلاحیت یک انسان بزرگی که یک عمر برای این انقلاب کار کرد، را رد کردید(هاشمی رفسنجانی) تنها به این دلیل که سن ایشان بالاست.
اشتباه سوم این بود که چرا صلاحیت کسی که در حوزه علمیه قم درس خارج، فقه، تفسیر، اصول میگوید و شاگرد دارد و شناخته شده است (حسن خمینی) را برای خبرگان رد کردید؟ ایشان کتاب ها در فقه و اصول نوشته است.
این اشتباهاتی است که باید اعلام شود. باید واقعیت ها را با صفا و صمیمیت به مردم بگوییم.
حوزه از اول انقلاب تاکنون یک اشتباه بزرگ کرده و آن این که از دولت بودجه گرفته است، در حالی که نباید میگرفت.
دوم این که حوزه باید طبق امور سنتی که امام فرمود عمل کند، نباید زیر بار این برود که هزار نفر را بگیرد برای این که امتحانات برگزار کند و پایان نامه بگیرد.
حوزه باید به وضعیت سابق باز گردد. ورود افراد به حوزه باید بر اساس ضوابط صورت پذیرد، تحول با تغییر در کتب درسی و تغییر در روند تدریس به تنهایی صورت نمیپذیرد، سابق، وقتی طلبه میآمد، پای درس استاد می نشست، تنها برای حفظ درس و سخنان استاد نبود، بلکه برای فهم بود. حوزه باید سنتی عمل کند.
https://telegram.me/pyknet
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!