پلکان یا آسانسور؟
🔵پلکان یا آسانسور؟
✍🏻 آیدا خدیوی فرد تحلیلگر فناوری اطلاعات، در یادداشتی به این پرسش پاسخ داده است:
رقابت آنلاین ها با سنتی ها به کجا ختم می شود؟
📌برای پیشبینی آینده خردهفروشیها، بهترین کار نگاه به کشورهای دیگر جهان و تجربه آن هاست. در حال حاضر روند خرید از فروشگاههای آنلاین در تمام دنیا صعودی است و مهمترین محصولاتی که فروش آنلاین دارند، محصولات مربوط به سلامت و زیبایی، محصولات الکترونیکی و کالاهای دیجیتال، بازی و اسباببازی و پوشاک هستند. سهم بازار خردهفروشیهای آنلاین در آمریکا 7 /11 درصد، در انگلیس 17 درصد و در آلمان 15 درصد است.
📌در ایران با توجه به این که عموماً یک فاصله چندساله نسبت به کشورهای توسعهیافتهتر در ورود و پذیرش تکنولوژیها متصور هستیم، به نظر نمیرسد حتی تا ۱۰ سال دیگر فروشگاههای آنلاین بتوانند سهم بالایی از بازار خردهفروشی داشته باشند. اما این روند به هر حال صعودی خواهد بود و در حال حاضر در ایران هم فروشگاههای آنلاین طرفداران زیادی دارد، بهخصوص در صنعت بازی که در ایران تقریباً پابهپای کشورهای توسعهیافته هزینه میشود.
📌یکی از مهمترین مشکلاتی که فروشگاههای آنلاین نسبت به فروشگاههای سنتی دارند، ارسال کالاست. در ایران هر فروشگاه آنلاینی برای ارائه سرویس بهتر باید خودش تامینکننده سرویس ارسال کالای خود باشد. زمانی که این فروشگاه، بزرگ باشد و کسبوکار رونق داشته باشد، این مشکل قابل اغماض است و شاید بهصرفه هم باشد، اما زمانی که فروشگاه آنلاین کوچک باشد، برونسپاری سرویس ارسال کالا اصلاً بهصرفه نیست.
📌گرچه صنعت فروش آنلاین خصوصاً در چهار حوزه سلامت و زیبایی، محصولات الکترونیکی و کالاهای دیجیتال بازی و اسباببازی و پوشاک روند کاملاً صعودی دارد و رشد چشمگیری هم انتظارش را میکشد، اما نمیتوان انتظار داشت که به همین زودیها بازار را از چنگ خردهفروشهای سنتی خارج کند. اما در نهایت به نظر میرسد مسیر اینگونه باشد که خردهفروشیهای سنتی ابتدا از ارزش افزودههایی که در فضای دیجیتال و آنلاین وجود دارد، استفاده کنند.
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!