حمایت از استقلال نیروی قضائی ، از اهداف قیام امام حسین(ع)
💐🍃🌿🌸🍃🌾🌼
🍃🌺🍂
🌿🍂
🌷
🌻
حمایت از استقلال نیروی قضائی ، از اهداف قیام امام حسین(ع)
🍁یکی از شاهرگ های حیاتی هر اجتماعی ، نیروی قضائی مستقل و آزاد است تا در اختلافات به وجود آمده بین مردم یا اختلافات بین مردم و حکومت در حدود قانون از حق و عدالت جانبداری کند و تا آنجا که امکان دارد در پناه قانون صاحبان قدرت را از تجاوز به حقوق دیگران باز دارد و حق را به صاحب حق برساند.
🍁 در اسلام مقامات قضائی از اعمال نفوذ مقامات ارتشی و انتظامی مصون هستند و هیچ مقامی حق ندارد درباره قاضی اعمال قدرت کند یا حکم او را نقض کند.
اسلام به سازمان دادگستری آنقدر استقلال و آزادی داده است که اگر ضعیف ترین فرد مردم از مقتدرترین فرد اجتماع شکایت کند، مقام قضائی مسئول، بی درنگ به شکایت شاکی رسیدگی می کند و متهم را اگر چه با نفوذترین فرد باشد، محاکمه می نماید و در صورت محکومیت به مجازات می رساند.
🍁حکومت بنی امیه سازمان قضائی اسلام را زیر نفوذ خود گرفته و استقلال و آزادی رای را از قاضی های قانونی سلب کرده و دستگاه دادگستری را چون آلتی بی اراده تحت قدرت خویش درآورده بود و چون فرماندهی عالی نیروهای ارتشی و انتظامی با شخص خلیفه بود، طبعا همه مقامات قضائی ، چاکران جان نثار بوده و از خود اراده ای نداشتند.
🍁ابن زیاد نماینده دیکتاتور یزید ، شریح قاضی را با آن همه سوابق قضائی و موقعیت اجتماعی چون آلت بی اراده ای در اختیار خود داشت و حتی برای متفرق کردن مردمی که به طرفداری هانی بن عروه در کنار قصر وی اجتماع کرده بودند، از نفوذ اجتماعی شریح استفاده کرد و این قاضی پیر و دنیا پرست به عوض این که به مجرمیت ابن زیاد رای بدهد، او را از تهاجم مردم خشمگین نجات داد.
( الاخبار الطوال ص 216، مقتل خوارزمی ج1 ص 206)
⭐️بدین گونه سازمان قضایی که باید حافظ حقوق اجتماع باشد، حافظ منافع شخصی دستگاه حکومت شده و این بدعت بزرگی بود که بر خلاف قوانین اسلام و سنت پیغمبر (ص) رواج یافته بود.
امام حسین (ع) که خود حافظ سنت پیغمبر اکرم بود، نمی توانست در مقابل این بدعت ساکت باشد. از این رو در نامه ای که به روسای بصره می نویسد و از آنان کمک نظامی می خواهد، به رواج بدعت اشاره نموده و می فرمایند:
" انَّ البِدعَهَ قَد اُحیِیَت". یعنی بدعت ها جای سنت پیغمبر را گرفته است.
( تاریخ طبری، ج 4 ،ص266)
🍁امام حسین (ع) در مقابل دستگاهی قرار گرفته است که نیروی قضائی را در کام خود فرو برده و هضم کرده است و از فرزند پیغمبر (ص) سلب مصونیت نموده و یک مرجع قضائی صلاحیت داری وجود ندارد و یا اگر وجود دارد قدرت آن را ندارد که از پسر فاطمه (س) دفاع نماید و تجاوز حکومت قانون شکن را در هم بشکند و عمال دولت را سر جای خود بنشاند.
از این جهت امام تصمیم می گیرد به حکم مسولیتی که پیدا کرده بود، در آن شرایط مساعد ، حکومت مستقلی تشکیل دهد تا این بدعت بزرگ را از میان بردارد و استقلال نیروی قضائی و سایر قوانین اسلام را از چنگال استبداد سیاه نجات بخشد.
🍁با این بیان باید حمایت از استقلال نیروی قضائی را که از قوانین سعادت بخش اسلام است ،جزئی از هدف امام حسین (ع) دانست.
📚منبع: کتاب شهید جاوید،به قلم آیت الله صالحی نجف آبادی، ص 298 تا 300
🌹
🌿
🌾🍂
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌼
@Salehinajafabadi
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!