توصیه هایی برای بهتر شدن وضع محیط زیست
🔹هر کسی میتواند برای بهتر شدن وضع محیط زیست، چنین رفتارهایی را پیشه سازد:
▪️در هیچکجا، هیچ زبالهای را جز در محل مخصوصِ آن رها نکنیم.
▪️همهجا در فکر تفکیک زبالهها باشیم و آنچه را که قابل بازیافت است، به شهر (یا جای دیگری) که آن را گردآوری میکنند، برسانیم.
▪️ به عرصههای طبیعی چنان وارد شویم و از آنها بیرون رویم که هیچ ردّی (پسماند، چوب سوخته، پوشش گیاهی تخریبشده،...) از ما برجا نماند.
▪️تا میتوانیم، کمتر زباله تولید کنیم. خود را گرفتار تب خرید (که مروج آن، سرمایهسالاران هستند) نکنیم و از هر چیزی که داریم، تا میتوانیم استفاده کنیم. میتوان بی گوشیهای آخرین مدل هم زندگی کرد و همهی کارهای خود را به انجام رساند. میتوان از خودروی شخصی کمتر استفاده کرد تا به جای چهار پنج سال، ده پانزده سال (و بیشتر) کار کند. میتوان هیچگاه از ظرفهای دورانداختنی استفاده نکرد و در خوراکخانهها هم به مدیران آن توصیه کرد که با این گونه ظرفها خدمات ندهند.
▪️به یاد داشته باشیم که هر لامپ و وسیلهی برقی دیگری که روشن است، هر پیام غیرضروری که در شبکههای اجتماعی ردوبدل می کنیم، هر شارژری که بی هدف در پریز است، و هر شعلهی گازی که بیدلیل زبانه میکشد، به آلوده و گرمتر شدن زمین کمک میکند. با خود مسابقه بگذاریم تا مصرف برق و گاز را در خانه و محل کارمان کمتر و کمتر کنیم.
▪️کمبود آب را به عنوان مشکلی که با ما است، بپذیریم و خود را با آن سازگار کنیم. آبِ لولهکشی، آبی ارزشمند و کمیاب است؛ شیرهای آب را کمتر و با فشار پایین باز کنیم. دوش گرفتن را به حدود سه دقیقه، و حمام کردنهای هفتگی را به حدود ده دقیقه کاهش دهیم. اگر باغچهای داریم، فقط گیاهان مقاوم به کمآبی نگه داریم و حداقل آب مورد نیازِ آنها را شناسایی کنیم. گلدانها را با آب حاصل از شستن سبزی و میوه آبیاری کنیم. هیچگاه زمین را با آب جارو نزنیم. خودرو را در خانه نشوییم و دیربهدیر به کارواش برویم. اگر در صنعت یا کشاورزی فعال هستیم، جداً به فکر کاربست شیوههایی باشیم که مصرف آب را کاهش میدهد.
▪️کمتر گوشت بخوریم. تا حد امکان از میوهها و سبزیهایی استفاده کنیم که در منطقههای نزدیک به خودمان تولید میشوند. خوراک را به اندازهای درست کنیم که هیچ دورریزی نداشته باشد.
▪️از سفرهای غیرضروری خودداری کنیم. در تعطیلیها، به جای سفرهای دور و دراز به گشتوگذار در نزدیکی محل خود بپردازیم. تا حد امکان با وسایل همگانی (قطار، اتوبوس) به سفر برویم. با سرعتهای زیر صد کیلومتر در ساعت برانیم و تا حد امکان به صورت یکنواخت رانندگی کنیم تا سوخت کمتری مصرف شود.
▪️ عضو سازمانهای مردمنهاد محیط زیستی شویم یا به آنها کمک مالی و فکری کنیم.
▪️ حقوق محیط زیستی خود را از مقامهای مسوول مطالبه کنیم.
▪️در مهمانیها، دیدارهای کاری، مدرسه و دانشگاه، همایشها، و اگر امکانش بود در رسانه ها، همین نکتهها را ترویج کنیم.
عباس محمدی -فعال محیط زیست
@didehbaanzistboom
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!