نکاتی از کتاب آیین دوست یابی


شوآب می گوید: بزرگ ترین ثروت من در این دنیا توانایی من در ایجاد شوق و انگیزه در میان  انسان ها و شکوفا کردن استعداد ها به وسیله تشکر و تشویق آن هاست . هیچ چیز در دنیا به اندازه زبان نیشدار و انتقاد نا بجای یک رئیس در خفه کردن استعداد و شوق در افراد موثر نیست .من هیچ گاه ازکسی انتقاد نمی کنم ،بلکه همیشه افراد را تشویق و هدایت می کنم .

( ص 44 آیین دوست یابی کارنگی)
شوآب چنین اظهار داشت که: یکی از علت های بزرگ موفقیت کارنگی ، تعریف و تمجید و تشکراز همکاران و زیردستانش بوده است . کارنگی تا آخرین لحظه ی مرگ هم دست از تعریف دیگران برنداشت و حتی دستور داد روی سنگ قبرش این جمله را حک کنند : 

« در این قبر کسی خفته است که خوب می دانست چگونه همکارانی با هوش تر وورزیده تر از خود پیدا کند.»
( کتاب آیین دوست یابی کارنگی)

بنیامین فرانکلن که در زمان جوانی، انسان بی ملاحظه ای بود ،بعدا" به حدی در ارتباط و معاشرت با مردم زبر دست شد که او را لقب سفیر بزرگ آمریکا به فرانسه فرستادند . رمز توفیق او چه بود؟اوگفت : 

« من از هیچ کسی انتقاد نمی کنم و همیشه افراد را تشویق می کنم .»
اگر می خواهید از رفتار کسی شکایت وانتقاد کنید، ابتدا بفهمید که چرا این چنین رفتاری می کند وجوردیگر نیست .
« گذشت از مردم در نتیجه شناختن آنها به دست می آید .»
دکتر جانسن بیان می کند: حتی خداوند بزرگ و بلندمرتبه هم به قضاوت در باره مردم نمی پردازد مگر پس از مرگ انسان».

پس چرا من وشما چنین کاری را انجام دهیم؟
ما به فرزندان ، همسر ، افراد فامیل وکارمندان خود غذای مادی می دهیم، ولی آیا تا به حال به آن ها غذای اعتماد به نفس ومناعت طبع داده ایم؟ ما به آن ها ساندویچ ونان می دهیم تا نیرو بگیرند .امّا در گفتن حرف های دوست داشتنی و تعریف و تشویق که در ضمیر تاخودآگاهشان سال ها می ماند، تفریط می کنیم .

( کتاب آیین دوست یابی کارنگی)