دانستنی های زندگی

یادش بخیر قدیما که "بی کلاس" بودیم، بیشتر دور هم بودیم و چقدر خوش می گذشت و هر چقدر با کلاس تر میشیم از همدیگه دورتر میشیم.

قدیما که "بی کلاس" بودیم و موبایل و تلفن نبود و واسه رفت و آمد وسیله شخصی نبود، همیشه خونه ها تمیز بود و آماده پذیرایی از مهمونا و وقتی کلون در خونه در هر زمانی به صدا در میومد، خوشحال می شدیم؛ چون مهمون میومد و به سادگی مهمونی برگزار می شد.

آخه چون "بی کلاس" بودیم، آشپزخونه ها اوپن نبود و گازهای فردار و ماکروفر و… نبود و از فست فود خبری نبود، ولی همیشه بوی خوش غذا آدمو مست می کرد و هر چند تا مهمون هم که میومد، همون غذای موجود رو دور هم می خوردیم و خیلی هم خوش می گذشت.

تازه چون "بی کلاس" بودیم، میز ناهارخوری و مبل هم نداشتیم و روی زمین و چهار زانو کنار هم می نشستیم و می گفتیم و می خندیدیم و با دل خوش زندگی می کردیم.

حالا که فکر می کنم می بینم چقدر "بی کلاسی" زیبا بود! آخه از وقتی که با کلاس شدیم و آشپزخونه ها اوپن شدن و میز ناهار خوری و مبل داریم و تازه واسه رفت و آمد همگی ماشین داریم و هم تو خونه تلفن داریم و هم آخرین مدل تلفن همراهو داریم و خلاصه کلی کلاس های دیگه؛ مثل بخار پز و انواع زود پز و… داریم  ولی دیگه آمد و شد نداریم! چون خیلی با کلاس شدیم! تازه هر از چند گاهی هم که دور هم جمع میشیم، کلاً درگیر کلاسیم و از صفا و صمیمیت و دل و از همه مهم تر سادگی خبری نیست!!

لعنت بر این کلاس که ما آدما رو این قدر از هم دور کرده و این قدر اسیر کلاسیم که خیلی وقتا خودمونم فراموش می کنیم!!

#بزن_رولینک👇
https://telegram.me/joinchat/BjvC5TwCOUW0v0INtUj7mw