موسسات بی اثر!
🔥☪️ در قم 723 موسسه و پژوهشگاه و پژوهشکده وجود دارد که بسیاری از آن ها خروجی ندارند و نظارتی بر عملکرد و بودجه آن ها نیست!!!
👈 فقط در شهر قم ۷۲۳ موسسه و پژوهشگاه و پژوهشکده با عناوین مختلف به طور رسمی و غیر رسمی (بدون مجوز) اعلام موجودیت کرده اند که فقط ۲۲۳ موسسه در بررسی ما دارای فعالیت مستمر شناخته شده اند و مابقی فعالیت برنامه ای و مستمر ندارند . از همین تعداد هم فقط حدود ۷۰ موسسه و پژوهشگاه خروجی آموزشی و پژوهشی قابل توجه دارند.
👈مسئله نگران کننده این است که خروجی هیچ کدام از این ها هم متناسب با بودجه های حمایتی مصوب و سالانه که از دولت می گیرند، نیست و اگر منابع داخلی و سرمایه گذاری ها و درآمدهای خودشان و کمک های بیوتات و خیرین و وجوهات شرعی که با مجوز مراجع تقلید جذب می کنند را هم به آن بودجه های دولتی اضافه کنیم، اصلا" توجیه منطقی برای تناسب هزینه ها و دست آوردها پیدا نمی شود و در همان مقدار عملکرد هم هدر دادن بودجه ها در تکراری کاری و موازی کاری و کار بی اولویت، معضل دیگری است که جداگانه باید بحث شود.
👈 اخیرا" بعد از بی اثر دیدن نقدها و گزارشات مکرر به مسئولین ناگزیر طی نامه سرگشاده ای به رئیس جمهور و رئیس مجلس خواهان تجدیدنظر در ملاک ها وشاخص های تصویب و تخصیص بودجه های حمایتی فرهنگی شدیم و مذاکراتی هم در کمیسیون فرهنگی مجلس و سازمان برنامه و بودجه در این باره داشته و داریم و پیگیر یک تجدید نظر و ساماندهی ضروری بودجه ها و تعیین نحوه نظارت قانونی بر عملکرد موسسات هستیم و باید دید توفیق پیدا می کنیم یانه !
👈 دولت های گذشته به خاطر نفوذ شخصیت ها از نظارت شانه خالی کرده اند و این سوء تدبیر به روال و رویه تبدیل شده است و سال ها بودجه دادن به موسسات بدون محاسبه و ذیحسابی از هزینه کرد آن ها واقعا" یک فاجعه مدیریتی است که نباید تداوم یابد.
👈 از آنجا که در آستانه تدوین لایحه بودجه سال ۹۷ هستیم، کارگروهی را برای بررسی وضعیت مذکور در دبیرخانه تشکیل خواهیم داد تا در صورتی که دولت و مجلس عزمی برای انجام اصلاحات در این نابسامانی داشته باشند، به سهم خود کمک کنیم.
✍️ آیت پیمان (دبیر شورای عالی دین پژوهان)
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!