يك نظام ، دو سيستم بازنشستگي و خلاء پيش رو
⚫️ يك نظام ، دو سيستم بازنشستگي و خلاء پيش رو
🔻در نظام اداري ايران دو سيستم بازنشستگي وجود دارد ، يكي نوشته ، معمول و مختص كاركنان عادي ، دوم نانوشته ، غير معمول و مختص مسئولان عالي رتبه .
در سيستم نوع اول چه فرد بخواهد يا نخواهد در سررسيد ٣٠ يا ٣٥ سال سابقه كار و يا رسيدن به سن ٦٠ يا ٦٥ سال رایانه به صورت اتوماتيك فرد را بازنشسته مي كند .
اما در سيستم نوع دوم كه مختص مسئولان عالي رتبه است، در بيش از ٩٠٪، نه سنوات خدمتي و نه سن و سال حتي عبور از ٩٠ سال ، مانع بازنشستگي از خدمات دولتي نمي شود ، فقط دو عامل منجر به بازنشستگي اين افراد مي شود، مرگ ، يا فاقد صلاحيت شدن به دلائل سياسي .
🔻نگارنده مي تواند ليستي ٢٠٠ نفره را به خوانندگان تقديم كند كه در ٣٨ سال گذشته بيش از ٩٠٪ مناصب بالاي مملكتي را به صورت دوره اي اشغال كرده اند. به ندرت تغييري در اين ليست ايجاد مي شود. تنها تغيير جابه جايي پست ها است ، البته جابه جايي ها در موارد زيادي نامتجانس هم هستند . مثلا فردي كه قبلاً وزير جهاد كشاورزي بوده، وزير نيرو و سپس وزير نفت مي شود، يا وزير آموزش و پرورش كه قبل از آن وزير علوم بوده ، رئيس سازمان برنامه و بودجه ، بعداً معاون رئيس جمهور و رئيس ميراث فرهنگي و گردشگري و بالاخره شهردار تهران مي شود، قائم مقام صدا وسيما رئيس ديوان محاسبات ، سپس وزير كشور مي شود ، فرمانده سپاه بعد از ١٨ سال فرماندهي ١٨ سال دبير مجمع تشخيص نظام مي شود ،......،.....
🔻عنقريب كه سن اين ليست ٢٠٠ نفره به آنجا برسد كه ديگر هيچ توان جسمي و ذهني برايشان باقي نماند، و چه بخواهند و نخواهند حتي قادر به رفتن به محل كار نخواهند بود ، مملكت حداقل ٩٠٪ توانايي مديريت رده بالاي خود را دست مي دهد و چون افراد زيادي كه داراي تجربه مديريت بالا باشند، براي جايگزيني آن ها وجود ندارد، كشور با خلاء عظيم مديريتي روبه رو مي شود. به همين دليل آقاي رئيس جمهور اخيراً به هنگام معرفي كابينه قسم خورد كه نتوانسته بهتر از افراد موجود كسي را پيدا كند، منظور ایشان همان افراد تكراري قبلي است !
🔻اين كه چرا ٢٨٠٠ واحد دانشگاهي و تعداد زيادي حوزه هاي علميه كه داراي ده ها مدرسه علوم ديني هستند، در ٣٨ سال گذشته نتوانسته اند افرادي را براي به عهده گرفتن مسئوليت هاي بالا تربيت كنند و حداقل خروجي ٣٨ ساله آن ها فراهم آوردن ليستي ٢٠٠ نفره باشد ( ٢٠٠ نفر فعلي كه همگي قبل از انقلاب آموزش ديده اند) سوال مهمي است كه بايد ذهن همه علاقه مندان به سرنوشت كشور را به خود مشغول كند.
آيا سيستم عريض و طويل و پر هزينه آموزشي كه بعد از انقلاب ميليون ها فارغ التحصيل بيرون داده، ناكارآمد بوده ؟ يا كارآمد بوده اما مسئولين به چسبیدن به قدرت عادت كردند؟ يا عشق مفرط به خدمت مانع از واگذاري پست ها به جوان تر از طرف آن ها مي شود ؟ آيا اصولاً منطقي علمي پشت بازنشستگي در سنوات و سن خاصي است ؟ آيا درست است قواي ذهني و جسمي حتي درسالم ترين انسان ها از سن معيني به بعد رو به نقصان مي گذارد ؟
🔻اين ٢٠٠ نَفَر در ٣٨ سال گذشته چه خلاقيت و توانايي براي حل مشكلات كشور در چنته داشته اند كه تا به حال آن را رو نكردند ؟ چرا در كشورهاي توسعه يافته مسئولين رده بالا حتي موفق ترين هاي آن ها دو بار ( البته به تناوب) در مسئوليت هاي بالا قرار نمي گيرند؟
الان ژاك شيراك ، ساركوزي و اولاند روساي جمهور و نخست وزيرهاي سابق فرانسه چكاره اند ؟ آيا اين سيستم بازنشستگي هم مثل خيلي از سوغات هاي غرب مناسب حال فرهنگ ما نيست و بايد آن را بومي سازي مي كرديم ؟ آيا به نفع نظام نيست كه يك نظام بازنشستگي آن هم از نوع معمولي اش را داشته باشد ؟
✅ اگر اين مطلب را مفيد تشخيص مي دهيد، آن را براي ديگران ارسال كنيد.
https://t.me/Gh_mosaddegh
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!