میان تو و خداوند
میان تو و خداوند
اگر مردم اغلب بی انصاف بی منطق و خودمحورند ،تو آنان را ببخش.
اگر مهربان باشی، تو را به داشتن انگیزه های پنهان متهم می کنند، ولی مهربان باش.
اگر موفق شوی، دوستان دروغین و دشمنان حقیقی خواهی یافت، ولی موفق باش.
اگر شریف و درستکار باشی، فریبت می دهند، ولی شریف و درستکار باش.
آنچه را در طول سالیان سال بنا نهاده ای، شاید یک شبه ویران کنند ،ولی سازنده باش.
اگر به شادمانی و آرامش دست یابی ،حسادت می کنند، ولی شادمان باش.
نیکی های درونت را فراموش می کنند، ولی نیکوکار باش.
بهترین هایت را به دنیا ببخش، حتی اگر هیچ گاه کافی نباشد..
و در نهایت می بینی هر آنچه هست میان تو و خداوند است، نه میان تو و مردم.
اندیشه های ناب
👇👇
@shaosman
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۶/۰۸/۱۴ ساعت 10:26 توسط شفیعی مطهر
|
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!