وقتی به معلم بی توجه شدیم....
وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید سالن های ورزشی رو با نیروی ضد شورش آرام کنیم !
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید بودجه زندان ها و مراکز ترک اعتیاد را گسترش دهیم!
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم، باید خانواده ها مقادیر زیادی هزینه مدارس خاص و کلاس های خصوصی را بپردازند!
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید امنیت کوچه و خیابان ها را با پلیس های باتوم به دست تأمین کنیم!
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید آمار طلاق گوش ازدواج را کر کند!
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید سالانه برای حفاظت محیط زیست میلیاردها هزینه کنیم!
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید احترام به انسانیت، به شعور و به بزرگسالان عزیز را در خواب ببینیم!
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید منتظر کودکان کار سر هر چهار راه شهر باشیم !
▫️وقتی به معلم بی توجه شدیم،
باید انتظار گسترش خشونت های اجتماعی و روحی روانی را داشته باشیم!
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!