حسرت های سالمندان
حسرت های سالمندان
یک پرستار استرالیایی بعد از پنج سال تحقیق در خانه های سالمندان، بزرگ ترین حسرت های آدم های در حال مرگ را جمع کرده و پنج حسرت را که بین بیشتر آن ها
مشترک بوده را منتشر کرده است...!
حسرت اول؛
کاش به خانواده ام بیشتر محبت می کردم !خصوصا پدر و مادرم !
حسرت دوم؛
کاش این قدر سخت کار نمی کردم !
حسرت سوم؛
کاش شجاعتش را داشتم که احساساتم را با صدای بلند فریاد می زدم!
حسرت چهارم؛
کاش رابطه هایی که با دوستانم داشتم را حفظ می کردم !
حسرت پنجم؛
کاش شادتر بودم و لحظات بیشتری را می خندیدم ...!
@Drvosoughchanel
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۶/۰۴/۱۱ ساعت 11:4 توسط شفیعی مطهر
|
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!