شهامت اندیشیدن
🍀🍀🍀
شهامت اندیشیدن
این سرنوشت عقل و ذهن ماست است که در مواجهه با هر امری بلافاصله و بدون فوت وقت افسانه می سازد. یعنی یک عمارتی از شناختِ نظری.
اما برخلاف این تعجیل در ساختن عمارت, بسیار بسیار با تاخیر به این تحقیق دست می زنیم که آیا مبنای این افسانه و یا عمارت فکری که ساخته ایم استحکام کافی دارد , یانه.
شگفت اینجاست که غالبا روحیه ای محافظه کارانه موجب می شود تا به بهانه های متعدد خود را به استحکام بنای این ساختمان دلگرم کنیم و حتی به بهانه های مختلف امر بررسی های لازم را به تاخیر بیندازیم و بدتر این که گاه مایلیم از هرگونه بررسی ممانعت کنیم.
ولی با این همه محافظه کاری ها در امر شناخت , در وجود ما چیزی نهفته است که آرام و قرار ندارد و می خواهد از زیر بار این افسانه های ساختگی بیرون بیاید و تمام بنیان های این ساختمان معرفتی را به چالش بکشد.
و باز بخش بزرگی از عقلانیت ما با پناه بردن به تحلیل مفاهیمی که از پیش دارد, سعی می کند نگرانی وشک ها را بر طرف کند....
در این کشاکش های فکری است که بر حوزه دانش ما مفاهیمی افزوده می شود که از پیش بر ما مجهول بوده است....
ما باید شهامت این را داشته باشیم تا بنیان های فکری خویش را مورد بررسی های مجدد قرار دهیم.
شهامت اندیشیدن
این سرنوشت عقل و ذهن ماست است که در مواجهه با هر امری بلافاصله و بدون فوت وقت افسانه می سازد. یعنی یک عمارتی از شناختِ نظری.
اما برخلاف این تعجیل در ساختن عمارت, بسیار بسیار با تاخیر به این تحقیق دست می زنیم که آیا مبنای این افسانه و یا عمارت فکری که ساخته ایم استحکام کافی دارد , یانه.
شگفت اینجاست که غالبا روحیه ای محافظه کارانه موجب می شود تا به بهانه های متعدد خود را به استحکام بنای این ساختمان دلگرم کنیم و حتی به بهانه های مختلف امر بررسی های لازم را به تاخیر بیندازیم و بدتر این که گاه مایلیم از هرگونه بررسی ممانعت کنیم.
ولی با این همه محافظه کاری ها در امر شناخت , در وجود ما چیزی نهفته است که آرام و قرار ندارد و می خواهد از زیر بار این افسانه های ساختگی بیرون بیاید و تمام بنیان های این ساختمان معرفتی را به چالش بکشد.
و باز بخش بزرگی از عقلانیت ما با پناه بردن به تحلیل مفاهیمی که از پیش دارد, سعی می کند نگرانی وشک ها را بر طرف کند....
در این کشاکش های فکری است که بر حوزه دانش ما مفاهیمی افزوده می شود که از پیش بر ما مجهول بوده است....
ما باید شهامت این را داشته باشیم تا بنیان های فکری خویش را مورد بررسی های مجدد قرار دهیم.
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۵/۱۲/۱۶ ساعت 8:21 توسط شفیعی مطهر
|
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!