جذابیت ظاهری یا باطنی؟!
وقتی برای اولین بار دختر خردسالی را میبینید، به او چه میگویيد؟ یا از او چه میپرسید؟
👯 👯 👯
اغلب ما به دخترها میگویيم که:
چه لباس زیبایی بر تن دارند؟ یا چقدر موهایشان را قشنگ بسته اند؟!
به طور کلی نظری در مورد زیبایی، لباس یا ظاهر آن ها میدهیم.
اما لیسا بلوم، نویسنده کتاب «فکر کنید! صحبتی با زنان برای این که در دنیای احمقها، باهوش باقی بمانند» میگوید که سوالاتی از این قبیل باعث میشود که دختر کوچولوها فکر کنند مهم ترین چیز در مورد آن ها ظاهرشان است.
بلوم پیشنهاد می کند بعد از این که به آن ها گفتيم از دیدنشان خوشحال و خوش وقتیم، میتوانیم از آن ها بپرسیم:
چه کتابی میخوانند؟
یا چه کتابهایی را دوست دارند؟
دوست دارند وقتی بزرگ شدند ،چه کاره شوند؟
یا سوالاتی از این دست که نه بار جنسیتی داشته باشند و نه به آن ها القا کنند که ظاهرشان مهم ترین خصوصیت آن هاست.
من همیشه در برخورد با کودکان چه پسر و چه دختر سعی می کنم از آن ها تعریف های ظاهری نکنم، همیشه می گويم :
چه مهربان و مودبی!
خیلی جالب است که وقتی به بچه ها می گوييم: چه لباس قشنگی داری،
سعی می کنند آن لباس را بیشتر نشان دهند!
بیاییم با دختران و پسران کوچک که زنان و مردان آینده اند، به گونه ای صحبت کنیم که تصویر فردی توانمند ، شایسته و مهربان را در نظرشان ارزشمند جلوه دهيم، نه انساني با جذابیت هاي ظاهری ...
@asinda
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!