تصویربرداری در پزشکی 

 

تصویربرداری در پزشکی اهمیت به سزایی در تشخیص و درمان بیماری ها دارد. بدون تردید استفاده از روش های تصویربرداری (شامل انواع روش های رادیولوژی، سونوگرافی، سی تی اسکن، ام. آر. آی، پزشکی هسته ای و ...) در کنار سایر روش های تشخیصی از جمله آزمایشهای خون و دیگر آزمایش های تشخیص پزشکی یکی از پایه های اصلی تشخیص بیماری ها به حساب می آیند. 

سابقه استفاده از دستگاه های رادیولوژی در ایران به سال های ۱۳۱۵ ۱۳۱۰ هجری خورشیدی بر می گردد. در آن زمان به همت مردان بزرگی چون دکتر حبیب عدل و دکتر فرهاد معتمد نخستین دستگاه های رادیولوژی وارد کشور گردید و توسط پزشکان در بیمارستان ها به خدمت گرفته شد.

ساختار دستگاه های مذکور که بر پایه تصویرنگاری با استفاده از اشعه ایکس کار می کردند و به ولتاژ بالای برق نیاز داشتند، بسیار ساده تر از دستگاه های امروزی بوده است . شاید ذکر این نکته خالی از لطف نباشد که برق آن وقت تهران به قدری ضعیف بود که هرگاه نوسانی در ولتاژ آن ایجاد می شد و افت پیدا می کرد و مردم تهران حدس می زدند که عدل از بیماری عکس گرفته است!

امروزه سال ها از آن زمان می گذرد و دانش تصویربرداری همانند تمامی رشته های علمی تکامل زیادی یافته است، به نحوی که علاوه بر اشعه ایکس از امواجی چون امواج فراصوت (سونوگرافی) و امواج الکترومغناطیسی (ام. آر. آی) برای این منظور استفاده می شود. جایگاه خاص انواع روش های تصویربرداری در تشخیص بسیاری از بیماری ها غیرقابل انکار است.در این میان نقش بیماران و آمادگی آنان پیش از انجام انواع تصویربرداری ها حائز اهمیتی خاص است که در صورت نادیده انگاشتن آن و عدم رعایت آن موارد، نتایج به دست آمده در بسیاری از موارد فاقد ارزش و بی فایده خواهند بود.

نوشتار حاضر بخش نخست از مجموعه سه جلدی تصویربرداری در پزشکی است که به آشنایی بیماران گرامی با مفاهیم اولیه سونوگرافی، موارد مرتبط با آن و آمادگی های موردنیاز بیماران پیش از انجام انواع آزمون های سونوگرافی اختصاص دارد. 

@shafieimotahar
 این کانال جهت ارتباط و پاسخ به سوالات بیماران در مورد سونوگرافی و سایر مسایل مربوط به سلامت ایجاد شده است.

لطفا سوالات و پیشنهادهای خود را ازطریق لینک فوق با ما در میان بگذارید.

@motaharsono