پروژه 30 میلیون درخت مرکبات


هموطنان گرامی با درود: آیا ایران سرسبز می تواند روی همرسانی (اشتراک گذاری) شما در این کار خیر به نفع محیط زیست حساب کند؟
اگر جواب تان آری است لطف کنید این مطلب را به هر تعداد که ممکن است بازنشر کنید. ممنون اشتراک گذاری لازم است اما لایک لازم نیست.
به امید روزی که در هر خانه ایران چند درخت مرکبات خانگی داشته باشد.
این یک پروژه بسیار آسان و کم خرج است که اگر همه همکاری کنند، در مدت یک تا دو سال 30 -40 میلیون درخت مرکبات خانگی در ایران خواهیم داشت.
قضیه از این قرار ات که سال های پیش نویسنده بعد از خوردن گریپ فروت دانه های آن را در خاک گلدانی در اتاق نشیمن چال کرد و ان هارا به دست فراموشی سپرد! اما دانه های گریپ فروت در خاک نم گلدان ماندند و بعد از مدتی روییدند!
نویسنده ان گیاهان نورسته را به گلدانی مجزا منتقل کرد و آن ها به تدریج بزرگ و بزرگ تر شدند. بعد از 13 سال یکی از این درختان که به ارتفاع 1/5 متر رسیده بود، از منزل ما به خانه ای دیگر منتقل شد و احتمالا هنوز هم زنده است.
درختان مرکبات عمر طولانی دارند و هر سال شاخ و برگ جدید می آورند و احتمال دارد که حتی در داخل خانه میوه هم تولید کنند. در مناطق سردسیر مثل آذربایجان و تهران و اصفهان و غیره می توان در فصل تابستان آن ها را به حیاط خانه آورد و با شروع سرما به داخل خانه بر گردانید.
ایران سرسبز از شما دعوت می کند که در این پروژه کم خرج ملی شرکت کنید تا هم به زیبایی خانه خود بیفزائید و هم به سهم خود در تولید اکسیژن و فضای سبز سهیم باشید. درختان مرکبات خانگی را می توان با استفاده از دانه های (تخم) لیمو، نارنج و گریپ فروت به سادگی پرورش داد. دانه درختان نارنگی و پرتقال مناسب نیستند. نارنج و لیمو مناسب ترین هستند.
برای این که این پروژه موفق باشد و تا دو سال دیگر 30 میلیون درخت مرکبات خانگی داشته باشیم، فقط یک شرط با شما داریم و ان هم اینه که این مطلب را به هر تعداد که ممکن است به اشتراک بگذارید. اگر برای محیط زیست ایران دل سوز هستیم، این کار را انجام دهیم.
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!