چرا ما اخلاقی زندگی نمی کنیم؟
آیریس مرداک می گفت:
علت این که ما اخلاقی زندگی نمی کنیم این است که دو توهم داریم:
یکی توهم این که فکر می کنیم تافته جدابافته ای هستیم و به تعبیر مرداک فکر می کنیم که فقط به لحاظ زیست شناختی مثل دیگران هستیم،با این که هیچ کس تافته جدا بافته نیست،از این رو مثلا می گویم تو حق نداری به من دروغ بگویی، اما اگر من دروغ بگویم اشکالی ندارد،این توهم است چون خلاف واقعیت است و همه به لحاظ زیست شناختی،ذهنی،روانی و حقوق و تکالیف و شان در شبکه مناسبات اجتماعی مثل هم هستیم و تا این برابری جویی را نپذیریم، اخلاقی زندگی نخواهیم کرد.
توهم دیگر این است که فرد گمان می کند آثار و نتایج افعال بر دیگران با آثار و نتایج آن ها برخودش فرق می کند ؛ از این نظر اخلاقی زندگی نمی کند،یعنی می فهمد که اگر کاری که او با دیگران کرد، دیگران با او کنند، برایش درد و رنج می آورد،ولی فکر می کند کاری که او با دیگران می کند، برایشان درد و رنج نمی آورد.
این ها شوخی نیست! شما اطراف خودتان را نگاه کنید، فراوان از این چیزها می بینید.
🍁🍁
(استاد ملکیان،روان شناسی اخلاق، صفحه 35)
@mostafamalekian
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!