خودت را به هیچ چیز وابسته نکن
– ما به دنیا نیامده ایم که مجازات شویم. ما اینجاییم که تعلیم ببینیم . هر اتفاقی پتانسیل تغییر ما را دارد.
طوری عمل کن گویی هر اتفاقی هدفی دارد .آن گاه زندگیت هدف دار خواهد شد . ببین چرا به فلان تجربه نیاز داشتی، با آن رو به رو شو و درست را از آن بگیر تا دیگر سراغت نیاید.
– ما به آدم های دیگر نگاه می کنیم ، آدم هایی که از دور به نظر می رسد زندگی راحتی دارند؛ ولی آن ها با مشکلات خودشان دست و پنجه نرم می کنند.
جهان هستی معلم صبور و ثابت قدمی است . اگر حواست به علایم و هشدار ها باشد ، زندگی نسبتا راحت و بی دردسر پیش خواهد رفت ، ولی اگر پشت فرمان خوابت ببرد، یک درس بزرگ را جذب می کنی .
برای این که چیزی را در زندگی داشته باشی و آن را حفظ کنی، اول باید با آن راحت باشی.
چالش زندگی این است که قدر همه چیز را بدانی و در عین حال خودت را به هیچ چیز وابسته نکنی.
وقتی شدیدا درگیر چیزی هستیم ، وقتی از نظر احساسی به یک داد و ستد یا اتفاق وابسته هستیم، مانع وقوع آن می شویم.
روی دیگر این اصل چیست ؟ کمی آرام باش و خلاص!
(نقل از کتاب : راحت باش گیر نده ،نویسنده : اندرو ماتیوس)
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!