ویژگی های یک استاد خوب
با توجه به بازار مکّاره ای که همیشه وجود داشته و جدیدا هم به شکل و صورتی تازه تر و جذاب تر ایجاد شده، ویژگی های یک استاد خوب را برای شما لیست می کنم. همیشه و با دقت و یک به یک این موارد را در بررسی استاد مد نظر داشته باشید. برخی از این موارد را حتی می توان برای محک های پیدا کردن دوست و شریک زندگی نیز به کار برد.
👇
1⃣ استاد است که شاگرد را پیدا می کند، نه شاگرد استاد را. چون شاگرد در حدی نیست که بتواند تشخیص دهد چه کسی استاد است، ولی استاد می تواند شاگرد را به سرعت تشخیص دهد.
2⃣ ادعای استادی ندارد و اگر او را استاد خطاب نکردند، ناراحت نمی شود.
3⃣بیشتر به دنبال گمنام بودن است تا شهرت حاصل کردن، چون در عین حال گمنامی می تواند شاگردان خود را بیابد.
4⃣تو را بهتر از خودت می شناسد. یعنی کاملا به نقاط ضعف و قوت تو آگاه است.
5⃣هرگز در قبال کاری که می کند از تو تقاضای چیزی نمی کند، زیرا او با خدا معامله می کند.
6⃣بسیار سخت گیر است و اصلا در مقابل تو کوتاه نمی آید و کوچک ترین نقاط ضعف تو را انگشت می نهد.
7⃣ در مقابل اشتباهات تو اکثرا سکوت می کند مگر آن که توضیحی لازم باشد. خودت باید دلیل سکوت او را کشف کنی.
8⃣در مدت کوتاهی تاثیر خود را می گذارد.
9⃣یا شاگرد قبول نمی کند یا اگر قبول کرد تا تو را به مقامی نرساند، رها نمی کند.
🔟 هرگز تو را وابسته به خود بار نمی آورد و تمام سعی او این است که تو را به حال و مقام خود برساند.
1⃣1⃣ سعی او قوی کردن تو است نه این که تا نقطه قوتی در تو دید کاری کند که از انجام کار بترسی و هرچه تو قوی تر شوی ،او خوشحال تر می شود.
2⃣1⃣ آنچه که از تو انتظار دارد، خود سال ها در آن مهارت کسب کرده است.
3⃣1⃣هرگز چیزی برخلاف عقل و عشق و اخلاق از تو درخواست نمی کند
این ویژگی های اساسی یک استاد حقیقی است و اگر یک یا چند مورد از این ها در او نبود، لحظه ای به ترک کردن او شک نکنید.
✅تمامی این ویژگی ها را می توان در شخصیت #شمس_تبریزی در قبال مولانا پیدا کرد.
👇
https://telegram.me/joinchat/AzPQXDwH-rLu7J3KY9QvWw
" آگاهی" و "دانایی" مسئولیت آور است . "هر که آگاه تر مسئول تر !".آن که می داند مسئول انجام رسالت دانایی خود است و آن که نمی داند در خوشی کاذب نادانی غوطه ور است !! بنا براین آگاهی مقدمه احساس مسئولیت است . آن که "خوشی نادانی !" را بر "درد دانایی" ترجیح می دهد قطعا از آگاهی و دانایی گریزان است !پس "خواندن" آگاهی بخش و مسئولیت آور است و "نخواندن " مایه احساس راحتی !! آیا شما باز هم می خوانید ؟!!!